<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150500000000503_I_ACa_001001_2015_Uz_2016-02-26_002">
   <signature>I ACa 1001/15</signature>
   <date>2016-02-26 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2016-04-11 19:15:26.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15050000</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Irena Ejsmont-Wiszowata</chairman>
   <judges>
      <judge>Elżbieta Borowska</judge>
      <judge>Irena Ejsmont-Wiszowata</judge>
      <judge>Dariusz Małkiński</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Umowa</themePhrase>
      <themePhrase>Cesja</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 - § 12; § 12 ust. 1; § 12 ust. 1 pkt. 2; § 6; § 6 pkt. 7)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 100; art. 100 zd. 2; art. 108; art. 108 § 1; art. 203; art. 231; art. 232; art. 232 zd. 1; art. 233; art. 233 § 1; art. 320; art. 355; art. 385)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 155; art. 155 § 2; art. 455; art. 509; art. 510; art. 510 § 1; art. 510 § 2; art. 511; art. 512; art. 513; art. 513 § 2; art. 514; art. 515; art. 516; art. 517; art. 518; art. 65)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 510 § 1 k.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Elżbieta Niewińska</recorder>
   <thesis>Skoro gros operacji wykonywanych w ramach e-faktoringu dokonuje się przy pomocy urządzeń elektronicznych, czyli z pominięciem typowych dla tradycyjnego obrotu czynności związanych z wygenerowaniem i przesłaniem dokumentów papierowych, moment zaistnienia skutku rozporządzającego cesji wierzytelności w ramach takiej umowy winien uwzględniać jej specyfikę. Jeżeli więc strony umówiły się, że w przypadku wykupu na podstawie wniosków elektronicznych klient przekazuje wierzytelności poprzez wysłanie pliku zawierającego dane o fakturach, to samo stworzenie dokumentu elektronicznego, zawierającego informacje dotyczące zbywcy i nabywcy towaru objętego umową, numeru faktury, kwot faktury oraz kwoty do zapłaty, a następnie przesłanie go do banku (faktora), który przyjmuje ten wniosek przez odnotowanie wpływu danych do jego serwera, a więc w sposób zupełnie pasywny i niewymagający wytwarzania jakichkolwiek dodatkowych dokumentów, stwarza skutek rozporządzenia daną wierzytelnością na zasadzie art. 510 § 1 k.c.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Izabela Lach</reviser>
   <publisher>Barbara Basiel</publisher>
   <dateOfPublication>2016-04-11 19:15:26.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-03-16 15:07:37.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>