III APo 6/18 2018-05-30 02:00:00.0 CEST 2018-09-20 22:10:53.0 CEST 15050000 1521 DECISION, REASON Sławomir Bagiński Sławomir Bagiński Alicja Sołowińska Danuta Zdzisława Poniatowska Dyscyplinarne postępowanie Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 1; art. 199; art. 199 § 1; art. 199 § 1 pkt. 1) Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 października 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania dyscyplinarnego w stosunku do członków samorządów zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2002 r. Nr 194, poz. 1635 - § 18; § 18 ust. 1; § 18 ust. 2) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - ) art. 1 k.p.c. i art. 54 ust. 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (Dz.U.2016.1725 j.t.) Barbara Chilimoniuk 1. Sprawa z odwołania od postanowienia Krajowego Sądu Dyscyplinarnego nie jest sprawą cywilną w rozumieniu art. 1 k.p.c. Z mocy art. 54 ust. 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa Kodeks postępowania cywilnego stosuje się do rozpoznania odwołania. Zatem tylko w sytuacji kiedy przysługuje odwołanie (od orzeczenia sądu II instancji) można uznać, że spawa taka ma charakter sprawy cywilnej w rozumieniu art. 1 k.p.c. Przyjmuje się, że gdy podmiot inicjujący postępowanie wybrał niewłaściwą drogę tj. skierował do sądu w postępowaniu cywilnym sprawę należącą do kompetencji innego organu, to nie ma wówczas drogi sądowej. W niniejszej sprawie po uchyleniu orzeczenia przez sąd II instancji sprawa należy do kompetencji okręgowego sądu dyscyplinarnego. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 12 maja 2016 r. IV CSK 529/15 i glosa Joanny Misztal-Koneckiej do tego wyroku, OSP z 2017 r. nr 6 poz. 58). Występuje zatem czasowa niedopuszczalność drogi sądowej, istnieje bowiem przepis szczególny uzależniający wniesienie odwołania do sądu powszechnego od wyczerpania określonego trybu w postępowaniu dyscyplinarnym (zob. np. postanowienie SN z dnia 30 marca 2011 r., III CZP 3/11, Biul. SN 2011, nr 9, s. 9). 2. Zgodnie z § 41 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31października 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania dyscyplinarnego w stosunku do członków samorządów zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów. (Dz.U.2002.194.1635)w postępowaniu odwoławczym stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem dyscyplinarnym I instancji. W ocenie Sądu Apelacyjnego oznacza to, że skoro w myśl § 19 ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia przekazanie sprawy rzecznikowi odpowiedzialności zawodowej, w celu uzupełnienia postępowania wyjaśniającego, następuje w formie postanowienia, to stosując odpowiednio ten przepis w postępowaniu przed sądem II instancji, właściwą formą dla uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy sądowi dyscyplinarnemu I instancji do ponownego rozpoznania jest także postanowienie. Kodeks postępowania cywilnego i kodeks postępowania karnego taki rodzaj rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji, tj. uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zrównuje - co do zasady, pod względem formy i wymogów dotyczących przeprowadzenia rozprawy - z orzeczeniami zmieniającymi i „utrzymującymi w mocy” wyrok sądu I instancji. Nie jest to jednak argument przesądzający. Niewątpliwie uchylenie orzeczenia nie jest merytorycznym rozstrzygnięciem o winie i karze, lecz rozstrzygnięciem dotyczącym głównie toku postępowania. Nie ma zatem przeszkód aby przypisać prymat wykładni na gruncie samego rozporządzenia, to jest odpowiednio zastosować § 19 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 41 rozporządzenia. Magda Gołaszewska Romualda Stroczkowska 2018-09-20 22:10:53.0 CEST 2018-09-20 14:34:51.0 CEST