<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150500000001521_III_AUa_001116_2016_Uz_2017-06-28_001">
   <signature>III AUa 1116/16</signature>
   <date>2017-06-28 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2017-10-12 22:05:11.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15050000</courtId>
   <departmentId>1521</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Bożena Szponar – Jarocka</chairman>
   <judges>
      <judge>Sławomir Bagiński</judge>
      <judge>Marek Szymanowski</judge>
      <judge>Bożena Szponar – Jarocka</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Ubezpieczenia społeczne</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 1; art. 199; art. 199 § 1; art. 199 § 1 pkt. 1; art. 227; art. 233; art. 233 § 1; art. 328; art. 328 § 2; art. 365; art. 365 § 1; art. 378; art. 378 § 1; art. 378 § 2; art. 386; art. 386 § 3; art. 4; art. 4 pkt. 1; art. 461; art. 461 § 2; art. 464; art. 464 § 1; art. 476; art. 476 § 1; art. 476 § 5; art. 476 § 5 pkt. 2; art. 476 § 5 pkt. 2 lit. b; art. 477(10); art. 477(10) § 1; art. 477(11); art. 477(11) § 1; art. 477(11) § 2; art. 477(9); art. 477(9) § 3; art. 98; art. 98 § 1; pkt. 2; § 1; § 2)</reference>
      <reference>Dekret z dnia 8 października 1946 r. - Prawo spadkowe (Dz. U. z 1946 r. Nr 60, poz. 328 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 17; art. 18; art. 18 § 1; art. 19)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 - art. 8; art. 8 ust. 6; art. 8 ust. 6 pkt. 4)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 - art. 7; art. 7 pkt. 9)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 477  § 1 k.p.c., art. 1 k.p.c., art. 199 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder></recorder>
   <thesis>7.	Teza orzeczenia (): 
 W sytuacji odrębnego rozpoznawania dwóch odwołań od tej samej decyzji organu rentowego, wniesionych przez różne osoby, kiedy w każdej ze spraw jako strony postępowania występują te same osoby, wydanie prawomocnego wyroku w jednej ze spraw, powoduje stan rzeczy osądzonej i konieczność odrzucenia odwołania w drugiej sprawie na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. 
W myśl art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 13 października o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U.2016.963 j.t.), dalej zwana ustawą systemową”, wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest traktowany jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność. Składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe osób prowadzących pozarolniczą działalność finansują w całości, z własnych środków, sami ubezpieczeni (art. 16 ust. 4 ustawy systemowej). Płatnikiem składek jest ubezpieczony zobowiązany do opłacenia składek na własne ubezpieczenia społeczne (art. 4 pkt 2 lit. e ustawy systemowej). W konsekwencji płatnikiem składek takiego wspólnika jest on sam dla siebie. 
Odwołanie może wnieść ubezpieczony lub osoba odwołująca się od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności. Wynika to z art. 47710 § 1 k.p.c., poprzez określenie kto może podpisać odwołanie. Z tym, że za ubezpieczonego w rozumieniu art. 476 § 5 pkt 2 lit. b) k.p.c. należy uznać także płatnika składek, gdyż może on ubiegać się, o ustalenie obowiązku ubezpieczenia (w szerokim rozumieniu tego pojęcia) i ustalenie wymiaru składek. 
Nie jest dopuszczalne wniesienie odwołania przez osobę, która nie może być stroną w postępowaniu sądowym w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Odwołanie wniesione przez taką osobę podlega odrzucenia z powodu niedopuszczalności drogi sądowej (art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.). 
W art. 83 ust. 1 ustawy systemowej wymienia się najbardziej charakterystyczne rodzaje spraw z zakresu ubezpieczenia społecznego, a także wskazuje, że decyzje wydawane są w sprawach indywidulanych. Owa indywidualność oznacza m. in., że dla osoby, która nie ma interesu prawnego w rozstrzygnięciu dotyczącym danego stosunku ubezpieczenia społecznego nie otwiera się droga sądowa do zaskarżenia decyzji. Wobec niej w żadnym znaczeniu nie wydano decyzji, czy to bezpośrednio - poprzez wskazanie adresata decyzji, czy pośrednio - poprzez oddziaływanie decyzji na jej sferę materialno-prawną. Dopiero wydanie decyzji (także opóźnienie w jej wydaniu) powoduje, że otwiera się droga sądowa. Dopiero wówczas taka sprawa jest sprawą z zakresu ubezpieczenia społecznego w rozumieniu art. 476§1 k.p.c., czyli staje się sprawą cywilną w rozumieniu art. 1 k.p.c.

</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Edyta Radziwońska</reviser>
   <publisher>Romualda Stroczkowska</publisher>
   <dateOfPublication>2017-10-12 22:05:11.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-10-12 12:06:42.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>