<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150505000003527_VII_GC_000387_2022_Uz_2023-01-19_001">
   <signature>VII GC 387/22</signature>
   <date>2023-01-12 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2024-08-09 19:30:17.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15050500</courtId>
   <departmentId>3527</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman></chairman>
   <judges/>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Koszty procesu</themePhrase>
      <themePhrase>Opłaty</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 - art. 102; art. 102 ust. 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 102 UOKS</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder></recorder>
   <thesis>Postępowanie sądowe jest co do zasady odpłatne, a zwolnienie od kosztów sądowych jest instytucją wyjątkową, nie stanowi formy kredytowania przez Skarb Państwa i powinno służyć jedynie najuboższym. Zatem każdy kto ubiega się o skorzystanie z dobrodziejstwa zwolnienia od kosztów sądowych, które wywołane są jego aktywnością procesową musi wykazać, że rzeczywiście nie stać go na pokrycie ciężaru finansowego z tym związanego. Oznacza to, że musi wykazać, iż nie ma majątku z którego można byłoby sfinansować koszty opłaty sądowej. Tymczasem tylko jedno z siedmiu aut należących do powoda jest warte, o co najmniej kilkanaście tysięcy więcej, niż wynosi zobowiązanie z tytułu opłaty sądowej. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Krzysztof Kruglicz</reviser>
   <publisher>Dorota Kasperuk</publisher>
   <dateOfPublication>2024-08-09 19:30:17.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2025-10-15 03:24:08.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>