<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150505000004006_VIII_Ka_000155_2017_Uz_2017-04-20_002">
   <signature>VIII Ka 155/17</signature>
   <date>2017-04-20 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2017-06-09 03:49:21.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15050500</courtId>
   <departmentId>4006</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Dariusz Niezabitowski</chairman>
   <judges>
      <judge>Dariusz Niezabitowski</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Wykroczenie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 62, poz. 504 - art. 50 a; art. 50 a § 1 a; art. 65; art. 65 ust. 2; art. 65 ust. 3; art. 65 ust. 4; art. 65 ust. 5)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 21; art. 21 pkt. 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549 - art. 50 a; art. 50 a § 1; art. 50 a § 1 a; art. 51; art. 51 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 - art. 119; art. 3; art. 3 ust. 1; art. 8)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 636; art. 636 § 2; art. 7)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 437§1 kpk, art. 50 a §1 a kw, art. 65 ust 2 ustawy z dn. 20.03.2009 o bezpieczeństwie imprez masowych</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Aneta Chardziejko</recorder>
   <thesis>Zawężanie podmiotów wykroczenia z art. 50a § 1 a kw jedynie do kręgu osób, które poruszają się jednym (wspólnym), a zwłaszcza wynajętym przez organizatora wyjazdu środkiem transportu (autokarem) jest jak się wydaje przede wszystkim sprzeczne z intencją ustawodawcy, który wprowadził w/w przepis ustawą z dnia 11.09.2015 roku o zmianie ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015 poz. 1707), głównie w celu zwiększenia bezpieczeństwa masowych imprez sportowych, w tym zwłaszcza meczów piłkarskich w dobie nasilającego się w ostatnim okresie zjawiska tzw. chuligaństwa stadionowego. Takie bowiem nieracjonalne i zbyt rygorystyczne wg Sądu Okręgowego interpretowanie i pojmowanie przez obrońcę wskazanej regulacji w oczywisty sposób prowadziłoby do przypadków jej obchodzenia. Nie trudno bowiem sobie wyobrazić, iż niewątpliwie mające swoje zorganizowane struktury grupy sympatyków klubów piłkarskich, w odniesienia do ich najbardziej radykalnej części tzw. &quot;pseudokibiców&quot;, mając świadomość tego, iż jedynie ta ich część udająca się wspólnym środkiem transportu (autokarem) może być uznawana za tzw. zorganizowaną grupę kibiców udających się na imprezę masową, a zatem siłą rzeczy poddawana szczegółowej kontroli prewencyjnej ze strony Policji, mogłyby podjąć działania zmierzające do zakłócenia tejże imprezy masowej, choćby poprzez próby transportowania prywatnymi - poruszającymi się pozornie w oddaleniu od wiozących kibiców autokarów - samochodami przedmiotów zabronionych, takich jak materiału pirotechniczne, czy przedmioty potencjalnie niebezpieczne przeznaczone do ewentualnej przyszłej siłowej konfrontacji z kibicami drużyny gospodarza meczu. 

</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Iwona Sacharewicz</reviser>
   <publisher>Iwona Sacharewicz</publisher>
   <dateOfPublication>2017-06-09 03:49:21.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-06-08 10:30:54.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>