<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150505000004006_VIII_Ka_000311_2017_Uz_2017-08-04_002">
   <signature>VIII Ka 311/17</signature>
   <date>2017-08-04 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2017-09-13 22:05:22.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15050500</courtId>
   <departmentId>4006</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Dariusz Niezabitowski</chairman>
   <judges>
      <judge>Dariusz Niezabitowski</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Oszustwo</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 11; art. 11 § 2; art. 11 § 3; art. 13; art. 13 § 1; art. 13 § 1 pkt. 1/9; art. 14; art. 14 § 1; art. 18; art. 18 § 3; art. 19; art. 19 § 1; art. 227; art. 279; art. 279 § 1; art. 286; art. 286 § 1; art. 46; art. 46 § 1; art. 63; art. 63 § 1; art. 69; art. 91; art. 91 § 1; art. 91 § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 14; art. 14 § 1; art. 143; art. 143 § 1; art. 143 § 1 pkt. 3; art. 143 § 1 pkt. 7; art. 17; art. 17 § 1; art. 17 § 1 pkt. 9; art. 193; art. 193 § 1; art. 393; art. 393 § 1; art. 4; art. 4 pkt. 2; art. 410; art. 413; art. 413 § 2; art. 413 § 2 pkt. 1; art. 438; art. 438 pkt. 4; art. 439; art. 439 § 1; art. 439 § 1 pkt. 9; art. 5; art. 5 § 2; art. 7)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 437§1 kpk, art. 286§1kk, art. 13§1 kk w zw. z art. 286§1 kk</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Barbara Sielawa</recorder>
   <thesis>Zdaniem Sądu Okręgowego działanie oskarżonego, kiedy to udał się na miejsce czynów – Białystok i jako tzw. odbierak pozostawał tam w ciągłej gotowości (pod specjalnie przekazanym mu do tego telefonem) do odbioru pieniędzy od pokrzywdzonych, którzy mieli być już uprzednio wprowadzeni w błąd, co do ich tożsamości przez innych członków grupy tzw. telefonistów, stanowiło zachowanie pozwalające na przypisanie mu usiłowanie oszustwa, także w tych przypadkach, gdy do dokonania czynu finalnie nie doszło. Oskarżony doskonale zdawał sobie bowiem sprawę z tego, że udając się na miejsce planowanych przestępstw, gdzie jego zadaniem ma być pozostawanie w gotowości i odbieranie pieniędzy od pokrzywdzonych, a tym samym ma wypełnić przypisaną mu rolę w popełnianiu przestępstwa oszustwa.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Agnieszka Malewska</reviser>
   <publisher>Iwona Sacharewicz</publisher>
   <dateOfPublication>2017-09-13 22:05:22.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-11-22 18:58:08.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>