VI P 322/15 2016-01-29 01:00:00.0 CET 2016-02-17 18:15:26.0 CET 15050505 3021 SENTENCE, REASON Artur Andrysewicz Małgorzata Mackiewicz Artur Andrysewicz Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - ) Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz. U. z 1990 r. Nr 16, poz. 95 - art. 11 a; art. 15; art. 18 a) Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2003 r. Nr 162, poz. 1568 - ) Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 - art. 100; art. 45; art. 45 § 1; art. 47) Hanna Jasielczuk 1. Nie można zgodzić się z oceną strony pozwanej, że zachowanie powoda łamie zasadę dbałości o dobro zakładu pracy określoną w art 100 k.p. Zasada ta nabiera innego znaczenia w przypadku urzędu, którego zadaniem jest dbanie o dobro publiczne. Urząd Miasta jest organem pomocniczym, służącym Prezydentowi jako organowi gminy, do działania na rzecz gminy rozumianej jako wspólnota mieszkańców. Intencją powoda informującego radnych o stwierdzonych nieprawidłowościach była właściwa realizacja celu publicznego w postaci należytej dbałości o ochronę zabytku. W pewnych sytuacjach prawo, a nawet obowiązek dozwolonej krytyki, wynika także z obowiązku dbałości o dobro zakładu pracy. 2. Nie znajduje żadnej podstawy prawnej domaganie się przez pracodawcę, by krytyka działania innego organu władzy publicznej podjęta poza swoimi obowiązkami służbowymi, wymagała wcześniejszego porozumienia się z pracodawcą. Powód jak każdy obywatel skorzystał z prawa do wyrażania opinii gwarantowanego przepisami Konstytucji (art.54 ust.1) jak i Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (art.10). Anna Wieremiejuk Anna Wieremiejuk 2016-02-17 18:15:26.0 CET 2017-10-11 13:18:55.0 CEST