<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150505050003021_VI_P_000363_2019_Uz_2020-08-25_002">
   <signature>VI P 363/19</signature>
   <date>2020-08-25 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2020-09-24 22:00:06.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15050505</courtId>
   <departmentId>3021</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Sędzia Marta Kiszowara</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia Marta Kiszowara</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 189; art. 232; art. 320; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3; art. 99)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 409; art. 6)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2010 r. Nr 79, poz. 523 - art. 185; art. 185 ust. 1; art. 185 ust. 2)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder></recorder>
   <thesis>Na wstępie swoich rozważań, z uwagi na pojawiające się w tym zakresie w toku postępowania wątpliwości, Sąd wyjaśnia, iż ostatecznie roszczenie powódki ze względu na jego treść , aby nie zmierzało do odniesień do decyzji administracyjnej , zostało uznane za roszczenie o ustalenie nieistnienia zobowiązania. Pozwany rozstrzygnięciem z dnia 25 września 2019 roku zobowiązał powódkę do zwrotu – w jego ocenie – nienależnie pobranego świadczenia. Powództwa w sprawie o zapłatę jednakże dotychczas nie wytoczył. W tej sytuacji powódka  mogła bronić swoich interesów jedynie poprzez ustalenie nieistnienia zobowiązania, co też uczyniła. Nie ma tu znaczenia fakt, że miała ona trudności z właściwym sformułowaniem swojego żądania. Jeżeli bowiem wydane w jej sprawie rozstrzygnięcie zostało nazwane „decyzją” i jednocześnie nie było decyzją w rozumieniu prawa administracyjnego, to rolą Sądu było określenie podstawy prawnej zgłoszonego roszczenia. W ocenie Sądu zatem powódka  opierała powództwo na podstawie art. 189 ustawy z dnia 17 listopada 1964 roku Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2019 roku, poz. 1460, w skrócie: k.p.c.). 

</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anna Wieremiejuk</reviser>
   <publisher>Artur Żochowski</publisher>
   <dateOfPublication>2020-09-24 22:00:06.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2021-03-25 23:59:16.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>