<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150505050003021_VI_P_000433_2015_Uz_2017-05-30_002">
   <signature>VI P 433/15</signature>
   <date>2017-05-30 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2017-08-01 22:07:32.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15050505</courtId>
   <departmentId>3021</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Dorota Michalak</chairman>
   <judges>
      <judge>Dorota Michalak</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 190; art. 190 ust. 1; art. 190 ust. 2; art. 190 ust. 3; art. 2; art. 21 a; art. u)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 102; art. 219; art. 98)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 879 - art. 21 a)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 6)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 - art. 21 a; art. 77(5); art. 77(5) § 1; art. 77(5) § 2; art. 77(5) § 3; art. 77(5) § 4; art. 77(5) § 5; art. u)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>Magdalena Gryżenia</recorder>
   <thesis>Analiza zgromadzonego w nin. sprawie materiału dowodowego doprowadziła ostatecznie Sąd do przekonania, że pomiędzy stronami stosunku pracy w firmie pozwanego doszło do nieformalnych (ustnych) porozumień co do tego, że wypłata gotówki ,,do ręki” na koniec miesiąca będzie rekompensować kierowcom wszystkie należności związane z podróżami służbowymi, podczas których pokonywali wielokilometrowe trasy. Zasadniczo nie jest nieważne ani nieskuteczne w świetle prawa pracy ustne ustalanie pomiędzy stronami stosunku pracy warunków zatrudnienia i wynagradzania. Pozwany nie jest jednostką sfery budżetowej i mógł zasady rozliczania należności związanych z podróżami służbowymi wprowadzić samodzielnie, we własnym zakresie. Ustalanie tych należności mogło być powiązane z długością (ilością kilometrów) pokonywanych tras, albo odwoływać się do zasad zwrotu kosztów podróży pracownikom sfery budżetowej (tzn. określonych w rozporządzeniu z 2013r.). W firmie pozwanego utrzymywała się (za zgodą obu stron stosunku pracy) pewna fikcja. Polegała na tym, że w dokumentach rozliczających delegacje (druki pod nazwą ,,Polecenie wyjazdu służbowego”) kwoty diet i ryczałtów za noclegi obliczane były w zgodzie z rozporządzeniem z 2013r., natomiast faktycznie wypłacana na koniec miesiąca gotówka była pochodną stosowania stawek kilometrowych. Opisaną powyżej propozycję rozliczania kosztów podróży służbowych przyjęli i zaakceptowali obydwaj powodowie, co każdorazowo potwierdzali podpisując w/w dokumenty. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anna Wieremiejuk</reviser>
   <publisher>Anna Wieremiejuk</publisher>
   <dateOfPublication>2017-08-01 22:07:32.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2018-02-10 03:22:51.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>