<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150505050003021_VI_U_000466_2018_Uz_2019-04-15_001">
   <signature>VI U 466/18</signature>
   <date>2019-03-27 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2019-05-23 14:26:01.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15050505</courtId>
   <departmentId>3021</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Dorota Michalak</chairman>
   <judges>
      <judge>Dorota Michalak</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 477; art. 477(14); art. 477(14) § 2; § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 - art. 17; art. 66; art. 68)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 - art. 84)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>Urszula Ewa Aleksandrowicz</recorder>
   <thesis>Art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej uzależnia prawo do zasiłku od tego, czy ubezpieczony pozostający na zwolnieniu lekarskim nie wykonuje pracy zarobkowej. Jeśli bowiem ubezpieczony pozyskuje samodzielnie środki finansowe przeznaczone na swoje utrzymanie wykonując pracę, to traci prawo do zastępczego źródła dochodu w postaci zasiłku chorobowego. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 25 lutego 2014r. (SK 18/13) stwierdził konstytucyjność art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej w zakresie, w jakim stanowi on podstawę utraty prawa do zasiłku chorobowego ubezpieczonego, który w okresie orzeczonej niezdolności do pracy wykonywał pracę zarobkową, uzyskując wynagrodzenie przekraczające minimalną wysokość wynagrodzenia za pracę. Tymczasem odwołujący z tytułu dwukrotnego uczestnictwa w posiedzeniach Rady Nadzorczej Banku uzyskał wynagrodzenie w wysokości 2 x 191,81 zł netto. Nie sposób uznać, by była to kwota umożliwiająca mu utrzymanie się i zaspokojenie nawet najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Otrzymane wynagrodzenie za udział w 2 posiedzeniach Rady pozostaje w rażąco niskiej dysproporcji do minimalnego wynagrodzenia pracowniczego gwarantowanego ustawowo, nie mówiąc już o proporcji do wynagrodzenia, które mógłby wypracować ubezpieczony w macierzystym zakładzie, gdyby po przebytej operacji nie stał się okresowo do pracy niezdolny. Pozbawienie ubezpieczonego w takiej sytuacji prawa do zasiłku chorobowego z mocy art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej, godziłoby w istotę jego podmiotowego prawa, jako obywatela, do zabezpieczenia społecznego i prowadziłoby do pozbawienia go praktycznie wsparcia finansowego ze strony państwa.

</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anna Wieremiejuk</reviser>
   <publisher>Artur Żochowski</publisher>
   <dateOfPublication>2019-05-23 14:26:01.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2021-03-25 20:37:50.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>