I C 192/16 2016-12-12 01:00:00.0 CET 2017-02-06 18:15:41.0 CET 15050515 503 REASON Bezpodstawne Wzbogacenie Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 98; art. 98 § 1) Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 - art. 113; art. 113 ust. 1) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 405; art. 410; art. 410 § 1; art. 410 § 2; art. 411) art. 405 k.c. W świetle twierdzeń powoda zaprezentowanych w uzasadnieniu pozwu, a także na rozprawie, zdaniem Sądu zasadnym wydaje się przyjęcie, iż w rzeczywistości dokonana przez F. S. zapłata nie została dokonana w pełni dobrowolnie (Patrz tak A. Ohanowicz, za R,. Trzaskowski, komentarz do art. 411, Kodeks cywilny. Komentarz. Zobowiązania, księga 3, LexisNexis 2013). Będąc osobą uczestniczącą w postępowaniu egzekucyjnym jako zamieszkujący nieruchomość poddaną licytacji, miał świadomość realnej utraty jego miejsca zamieszkania, które zresztą do niedawna stanowiło jego własny majątek. Osoba przy jego stanie dochodów nie jest w stanie „sprezentować” komuś takich środków, którymi przecież nie dysponuje. Działając pod ewidentną presją prowadzonej egzekucji, zapożyczył się u bliskich, aby – w jego odczuciu – nie stracić miejsca zamieszkania. Jako że to była jedyna przyczyna takiej reakcji z jego strony, jego świadczenia nie można uznać jako spełnionego dobrowolnie. Halina Brechun Halina Brechun 2017-02-06 18:15:41.0 CET 2017-06-30 02:52:04.0 CEST