<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150505150000503_I_C_000208_2014_Uz_2014-12-29_001">
   <signature>I C 208/14</signature>
   <date>2014-12-29 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2015-10-07 19:15:06.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15050515</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Daniel Czech</chairman>
   <judges>
      <judge>Daniel Czech</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Skarga Pauliańska</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references/>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 527 kc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Julita Szoka</recorder>
   <thesis>Strona powodowa, żądając uznania czynności za bezskuteczną, zobligowana była zatem do wykazania, iż pozwany, nabywając od dłużnika udział wynoszący 5/12 części w gospodarstwie rolnym niezabudowanym położonym w P. , zdawał sobie sprawę, iż S.  K.  działa ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli. Sąd zważył przy tym, iż okoliczności niniejszej sprawy nie pozwalają na zastosowanie przepisu art. 527  § 3 k.c., zgodnie z którym w przypadku gdy wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli korzyść majątkową uzyskała osoba będąca w bliskim z nim stosunku, domniemywa się, że osoba ta wiedziała, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli. W ocenie Sądu nie sposób bowiem zgodzić się twierdzeniem strony powodowej, iż z racji wyłącznie więzów krwi uznać należy, iż pozwany był osobą bliską względem dłużnika i tym samym wiedział, że S. K.  działał z zamiarem pokrzywdzenia swoich wierzycieli. Zauważyć należy, iż świadek I. K. zeznała, iż ani ona, ani jej mąż nie wiedzieli o zobowiązaniach brata pozwanego. Przeciwko uznaniu relacji braci za bliskie przemawia przy tym fakt, iż w okresie zarówno zaciągnięcia zobowiązania przez S.  K., jak i zawarcia pozornej umowy darowizny, nie zamieszkiwali oni wspólnie, pozwany wraz z żoną nie odwiedzał brata i bratowej w K. R. (byli tam wyłącznie raz). Na osłabienie ich relacji wskazywała również okoliczność, iż każdorazowa wpłata na poczet należności z tytułu przeniesienia własności udziału w gospodarstwie rolnym potwierdzana była pisemnym oświadczeniem stron umowy,  co niewątpliwie nie jest powszechną praktyk wśród osób bliskich. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Halina Brechun</reviser>
   <publisher>Halina Brechun</publisher>
   <dateOfPublication>2015-10-07 19:15:06.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2024-04-10 19:14:14.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>