<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150505150000503_I_C_000236_2014_Uz_2015-11-30_001">
   <signature>I C 236/14</signature>
   <date>2015-11-30 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2016-04-19 19:15:27.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15050515</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Daniel Czech</chairman>
   <judges>
      <judge>Daniel Czech</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Przedawnienie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references/>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.6 k.c., art. 442.1§1 k.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekr. sąd. Jolanta Chwiedźko</recorder>
   <thesis>Uwzględniając jednak materiał aktowy, uznać należało, że inicjatorzy postępowania obciążającej ich powinności dowodowej w zakresie wykazania poniesienia szkody nie dopełnili, dlatego też Sąd stosownie do art. 6 k.c. powództwo wzajemne jako nieudowodnione oddalił. Jednocześnie zasadny okazał się zarzut przedawnienia. Z niekwestionowanych wzajemnych twierdzeń obu stron wynika, iż do rozbiórki budynku doszło na wiosnę 2011 roku. Termin przedawnienia roszczeń z tytułu naprawienia szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym - zgodnie z art. 442.1 § 1 k.c. – wynosi trzy lata. Odpowiedź na pozew wraz z pozwem wzajemnym została złożona w październiku 2014 r., a więc po upływie terminu 3 lat, który zakończył bieg na wiosnę 2014 r. W tych okolicznościach powództwo wzajemne podlegało oddaleniu również i z tego powodu.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Halina Brechun</reviser>
   <publisher>Halina Brechun</publisher>
   <dateOfPublication>2016-04-19 19:15:27.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2016-11-23 08:46:33.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>