<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150505150000503_I_C_000324_2017_Uz_2017-09-21_001">
   <signature>I C 324/17</signature>
   <date>2017-09-21 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2017-11-20 21:05:21.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15050515</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Daniel Czech</chairman>
   <judges>
      <judge>Daniel Czech</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Odszkodowanie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references/>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 471 k.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st. sekr. sąd. Joanna Laszuk</recorder>
   <thesis>Oceniając złożone przez pozwaną E.C. z domu A. oświadczenia wiedzy w przedmiocie przysługujących jej wierzytelności w kontekście ogólnego wzorca postępowania konsumenta, dokonującego zbycia przysługującej mu wierzytelności odszkodowawczej, Sąd nie znalazł podstaw do uznania, by działania pozwanej naruszały ogólne wymogi należytej staranności. W pierwszej kolejności dostrzec należy, iż złożone oświadczenia oceniane mogły być jedynie w oparciu o stan wiedzy, jaki pozwana winna była posiadać na dzień składania każdego z nich. E.C. z domu A. działała jako osoba fizyczna dokonująca czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową, a tym samym stosowany wobec niej wzorzec należytej staranności nie mógł zakładać wiedzy, doświadczenia i umiejętności praktycznych, jakie wymagane byłyby wobec przedsiębiorcy.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Halina Brechun</reviser>
   <publisher>Halina Brechun</publisher>
   <dateOfPublication>2017-11-20 21:05:21.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-11-20 10:27:27.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>