I C 324/17 2017-09-21 02:00:00.0 CEST 2017-11-20 21:05:21.0 CET 15050515 503 REASON Odszkodowanie Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 123; art. 123 § 1; art. 227; art. 3; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 117; art. 118; art. 119; art. 120; art. 120 § 1; art. 120 § 1 zd. 2; art. 121; art. 122; art. 123; art. 124; art. 125; art. 355; art. 355 § 1; art. 355 § 2; art. 361; art. 361 § 1; art. 415; art. 442(1); art. 443; art. 455; art. 471; art. 472; art. 6) art. 471 k.c. Oceniając złożone przez pozwaną E.C. z domu A. oświadczenia wiedzy w przedmiocie przysługujących jej wierzytelności w kontekście ogólnego wzorca postępowania konsumenta, dokonującego zbycia przysługującej mu wierzytelności odszkodowawczej, Sąd nie znalazł podstaw do uznania, by działania pozwanej naruszały ogólne wymogi należytej staranności. W pierwszej kolejności dostrzec należy, iż złożone oświadczenia oceniane mogły być jedynie w oparciu o stan wiedzy, jaki pozwana winna była posiadać na dzień składania każdego z nich. E.C. z domu A. działała jako osoba fizyczna dokonująca czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową, a tym samym stosowany wobec niej wzorzec należytej staranności nie mógł zakładać wiedzy, doświadczenia i umiejętności praktycznych, jakie wymagane byłyby wobec przedsiębiorcy. Halina Brechun Halina Brechun 2017-11-20 21:05:21.0 CET 2017-11-20 10:45:20.0 CET