I C 365/15 2016-12-05 01:00:00.0 CET 2017-02-06 18:15:41.0 CET 15050515 503 REASON Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3) Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 - art. 17; art. 17 ust. 1; art. 17 ust. 1 pkt. 2; art. 17 ust. 2) Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 - art. 113) Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 - § 6; § 6 pkt. 3) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 361; art. 361 § 2; art. 363; art. 363 § 1; art. 415; art. 436; art. 436 § 1; art. 436 § 2; art. 481; art. 481 § 1) art. 436 k.c. Racjonalnym zachowaniem człowieka w przypadku złego samopoczucia i zaburzeń postrzegania podczas kierowania pojazdem jest bowiem zmniejszanie prędkości pojazdu, aż do zupełnego zatrzymana, nie zaś rozpędzanie pojazdu. W ocenie Sądu najbardziej prawdopodobnym momentem utraty przytomności przez kierującą była chwila doznania urazu związanego z uderzeniem pojazdów. Jolanta Chwiedźko Halina Brechun 2017-02-06 18:15:41.0 CET 2017-02-06 11:34:47.0 CET