<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150505150000503_I_Ns_000840_2017_Uz_2018-03-22_001">
   <signature>I Ns 840/17</signature>
   <date>2018-03-22 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2018-04-23 22:10:21.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15050515</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>DECISION</type>
   <chairman>Daniel Czech</chairman>
   <judges>
      <judge>Daniel Czech</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Zasiedzenie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references/>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 172 k.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st. sekr. sąd. Ewa Romanowicz</recorder>
   <thesis>Posiadacz zależny może jednostronnie, według swego zamiaru, przekształcić władanie cudzą rzeczą w posiadanie samoistne, lecz dla swej skuteczności z punktu widzenia zasiedzenia przekształcenie charakteru posiadania powinno być wyraźnie i w sposób oczywisty zamanifestowane na zewnątrz, poprzez skonkretyzowane zachowanie posiadacza. Niewątpliwie w przypadku łączącego rzekomego właściciela (współwłaściciela) nieruchomości i posiadacza tejże nieruchomości stosunku dzierżawy nieruchomości rolnej (bądź bezczynszowego używania nieruchomości rolnej) wyrazem zmiany charakteru posiadania nie może być same tylko rolnicze użytkowanie nieruchomości przez posiadacza – nawet po okresie, na jaki zawarta została umowa -  albowiem mieści się ono w granicach łączącego strony stosunku prawnego i milczącego przedłużenia stosunku umownego.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Jolanta Chwiedźko</reviser>
   <publisher>Halina Brechun</publisher>
   <dateOfPublication>2018-04-23 22:10:21.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2018-05-17 13:41:46.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>