<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150505150000503_I_Ns_000974_2014_Uz_2014-12-22_002">
   <signature>I Ns 974/14</signature>
   <date>2014-12-22 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2015-09-23 20:15:04.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15050515</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>REASON</type>
   <chairman></chairman>
   <judges/>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Uwłaszczenie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 520; art. 520 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 336; art. 339)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 250 - art. 1)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder></recorder>
   <thesis>Dla przyjęcia samoistnego posiadania niezbędne jest jednoczesne zaistnienie dwóch elementów: psychicznego – w postaci zamiaru władania rzeczą dla siebie (czyli animus rem sibi habendi) oraz materialnego – w postaci faktycznego władztwa nad rzeczą (corpus). Jeśli chodzi o pierwszy element, a więc zamiar, to musi on być jawny dla otoczenia. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Halina Brechun</reviser>
   <publisher>Halina Brechun</publisher>
   <dateOfPublication>2015-09-23 20:15:04.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2024-04-10 20:31:59.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>