<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150515000001006_II_K_000028_2020_Uz_2022-06-02_001">
   <signature>II K 28/20</signature>
   <date>2022-03-16 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2022-07-25 20:00:03.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15051500</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>REASON</type>
   <chairman>Sędzia Olgierd Dąbrowski-Żegalski</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia Olgierd Dąbrowski-Żegalski</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 11; art. 11 § 2; art. 11 § 3; art. 115; art. 115 § 2; art. 12; art. 12 § 1; art. 18; art. 18 § 2; art. 18 § 2 pkt. 16; art. 18 § 2 pkt. 17; art. 18 § 2 pkt. 18; art. 18 § 2 pkt. 31; art. 18 § 2 pkt. 32; art. 19; art. 19 § 1; art. 231; art. 231 § 1; art. 233; art. 233 § 1; art. 270; art. 270 pkt. 1; art. 270 § 1; art. 270 § 1 pkt. 15; art. 270 § 1 pkt. 30; art. 271; art. 271 § 1; art. 286; art. 286 § 1; art. 294; art. 294 § 1; art. 297; art. 297 § 1; art. 297 § 1 pkt. 14; art. 299; art. 299 pkt. 12; art. 299 pkt. 13; art. 299 § 1; art. 299 § 5; art. 305; art. 305 § 1; art. 33; art. 33 § 2; art. 5; art. 5 § 1; art. 53; art. 63; art. 63 § 1; art. 69; art. 69 § 1; art. 69 § 2; art. 70; art. 70 § 1; art. 85; art. 85 a; art. 85 § 1; art. 86; art. 86 § 1; art. 91; art. 91 § 1; art. 91 § 2; rozdział 36; § 5)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 343; art. 343 a; art. 387; art. 624; art. 624 § 1; art. 627; art. 632; art. 632 pkt. 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 - )</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>sekr. sąd. Izabela Ważyńska</recorder>
   <thesis>A. Sprawcy niewątpliwie działali w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i w związku z ogłoszeniem przetargów weszli we wzajemne porozumienie, lecz kluczowym dla przyjęcia kwalifikacji prawnej z art. 305 § 1 kk było ustalenie czy w sprawie wystąpiło znamię w postaci &quot;działania na szkodę&quot;. W sytuacji kiedy podmiot pokrzywdzony nie tylko nie poniósł żadnych wymiernych strat, ale i nie został narażony na szkodę w postaci chociażby konieczności poniesienia dodatkowych kosztów związanych z realizacją szkoleń, utrudnień w ich realizacji czy też opóźnienia w terminie ich wykonania, szkolenia zorganizowane były w sposób prawidłowy, a także przebiegły bez zarzutu. W takim stanie rzeczy nie było podstaw do przyjęcia, że oskarżyciel posiłkowy &quot;doznał uszczerbku w jakichkolwiek chronionych interesach i aby jego interes majątkowy został faktycznie zagrożony&quot;.
B. Przestępstwo z art. 286 § 1 kk jest przestępstwem materialnym. Jego skutkiem jest m.in.niekorzystne rozporządzanie mieniem pokrzywdzonego. Podstawą oceny, czy w konkretnym przypadku doszło do niekorzystnego rozporządzenia jest porównanie sytuacjipokrzywdzonego istniejącej bezpośrednio  przed dokonaniem rozporządzenia oraz sytuacji po dokonaniu tej czynności. W przdmiotowej sprawie mamy do czynienia ze skutkiem w postaci otrzymania zamówienia, wprowadzeniem w błąd zamawiającego, działaniem w celu osiągnięcia korzyści materialnej, ale jednak nie zaistniało doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, co zresztą przyznaje sam oskarżyciel ,posiłkowy. Wygranie procesu było działaniem nielegalnym, ale szkolenia odbyły się w sposób prawidłowy i osiągnięto założony w projekcie efekt.
C. Wyczerpanie przez sprawców ustawowych znamion przestępstwa z art. 299 § 1 kk należy ściśle wiązać z takim  ich zachowaniem, które realizując opisane w przepisie czynności wykonawcze, obejmowali swoim zamiarem chęć ukrycia, bądź co najmniej stworzenie istotnej przeszkody pozwalającej na stwierdzenie ich przestępczego, bezpośredniego , bądź pośredniego pochodzenia lub miejsca ich umieszczenia, ich wykrycie, zajęcie lub orzeczenie przepadku. Zatem, nawet jeśli zachowanie jakiejś osoby stanowi tylko &quot;zwykłe&quot; (nadzwyczajne) utrudnianie stwierdzenia przestępczego pochodzenia korzyści, a więc takie, które przy zachowaniu należytych reguł i staranności odpowiednich organów, stwarza możliwość ujawnienia nielegalnego ich pochodzenia chociażby przez analizę dokumentów i dokonanie określonych oględzin brak jest podstaw do przypisania jej odpowiedzialności z art. 299 § 1 kk. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Joanna Kulesza</reviser>
   <publisher>Iwona Urban</publisher>
   <dateOfPublication>2022-07-25 20:00:03.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2024-04-26 04:49:36.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>