<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150515000001006_II_Ko_000262_2022_Uz_2023-02-17_002">
   <signature>II Ko 262/22</signature>
   <date>2023-01-30 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2023-02-21 17:30:02.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15051500</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Sędzia Olgierd Dąbrowski-Żegalski</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia Olgierd Dąbrowski-Żegalski</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 361; art. 361 § 2; art. 445; art. 445 § 1; art. 481; art. 5)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 552; art. 552 § 4; art. 554; art. 554 § 4; art. 555; rozdział 58)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>sekr. sąd. Izabela Ważyńska</recorder>
   <thesis>A)	Nieuwzględnienie zarzutu przedawnienia (art.5 k.c) – uwzględnienie tego zarzutu i oddalenie na tej podstawie roszczeń wnioskodawcy byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Wnioskodawca w wyniku niesłusznego pozbawienia go wolności doznał m.in. pogorszenia stanu zdrowia psychicznego, z czym wiązały się również stany depresyjne. Mimo prawomocnego uniewinnienia go od wszystkich zarzutów jego stan psychiczny był i jest nadal zły. Korzysta on nadal z pomocy specjalisty. Powyższe okoliczności spowodowały, że wnioskodawca złożył swój wniosek nieznacznie (5 dni) po wymaganym w art.555 k.p.k. terminie. W takich okolicznościach, w ocenie Sądu, byłoby skrajnie niehumanitarne unikanie przez Skarb Państwa zadośćuczynienia wnioskodawcy za niesłusznie doznane przez niego krzywdy, a powstałe w wyniku działania organów Państwa. 
B)	Przy rozstrzyganiu o wysokości należnego odszkodowania, na podstawie przepisów rozdziału 58 k.p.k., mogą być brane jako wchodzące w skład tego odszkodowania wyłącznie te należności, które były związane ze stosowanym tymczasowym aresztowaniem (zatrzymaniem), a nie  z całym prowadzonym postępowaniem karnym. Ustalenie zakresu odszkodowania należy dokonywać zgodnie z regułami ustalonymi w prawie cywilnym. W  szczególności ma w tym miejscu zastosowanie art. 361 § 2 k.c., zgodnie z którym naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Tak więc odszkodowanie  obejmuje również korzyści, które osoba pozbawiona wolności mogłaby osiągnąć w następstwie wykonywania pracy zarobkowej w okresie, w jakim była pozbawiony wolności. 
Powinność wykazania twierdzeń uzasadniających zgłoszone w całości roszczenie (odszkodowanie) obciąża jednak wnioskodawcę i działającego na jego rzecz pełnomocnika, a nie sąd. Wnioskodawca nie udowodnił, że w związku z pobawieniem go wolności utracił dochody z prowadzonej działalności gospodarczej właśnie w żądanej kwocie. Przedstawione przez niego wyliczenia są gołosłowne i niewiarygodne.
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Joanna Kulesza</reviser>
   <publisher>Iwona Urban</publisher>
   <dateOfPublication>2023-02-21 17:30:02.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2024-04-25 04:59:00.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>