<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150515000004503_IX_Ca_001085_2024_Uz_2024-11-13_002">
   <signature>IX Ca 1085/24</signature>
   <date>2024-11-13 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2024-12-19 18:00:19.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15051500</courtId>
   <departmentId>4503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Jacek Barczewski</chairman>
   <judges>
      <judge>Jacek Barczewski</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Zadośćuczynienie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 102; art. 11; art. 11 zd. 1; art. 233; art. 233 § 1; art. 278; art. 278 § 1; art. 327(1); art. 327(1) § 1; art. 385; art. 386; art. 386 § 1; art. 391; art. 391 § 1; art. 98; art. 98 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 - art. 29; art. 29 ust. 1; art. 29 ust. 2)</reference>
      <reference>Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 - § 6; § 6 pkt. 7)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 13; art. 13 § 1; art. 14; art. 14 § 1; art. 199; art. 199 § 2; art. 199 § 3; art. 46; art. 46 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 102; art. 415; art. 444; art. 444 § 1; art. 445; art. 445 § 1; art. 445 § 2; § 2)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 445 § 1 i 2 kc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st. sekr. sąd. Marta Borowska</recorder>
   <thesis>Odnosząc się do prewencyjnej i represyjnej funkcji zadośćuczynienia nie mogło ujść uwadze Sądu Okręgowego, że w toku postępowania pozwany konsekwentnie kwestionował fakt popełnienia przestępstwa, twierdził że zostały wobec niego sformułowane fałszywe oskarżenia inspirowane przez matkę powódki, z którą pozostaje w konflikcie. Pozwany nie wykazał zatem skruchy, nie przeprosił powódki, co mogłoby stanowić dla powódki do pewnego stopnia rekompensatę za doznaną krzywdę. Swoją postawą w toku procesu przysporzył zatem powódce dodatkowego cierpienia. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Iwona Kowalska</reviser>
   <publisher>Ewa Pogorzelska</publisher>
   <dateOfPublication>2024-12-19 18:00:19.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2025-01-16 03:06:57.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>