<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150515000004503_IX_Cz_000088_2018_Uz_2018-02-22_002">
   <signature>IX Cz 88/18</signature>
   <date>2018-02-22 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2018-03-02 21:09:51.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15051500</courtId>
   <departmentId>4503</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Jacek Barczewski</chairman>
   <judges>
      <judge>Dorota Ciejek</judge>
      <judge>Krystyna Skiepko</judge>
      <judge>Jacek Barczewski</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Doręczenia</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 108; art. 108 § 2; art. 13; art. 13 § 2; art. 169; art. 169 § 2; art. 380; art. 386; art. 386 § 4; art. 397; art. 397 § 2; art. 6; art. 6 § 1; art. 767; art. 767 § 4; art. 767(3))</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.1, 16rozporządzenia nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczącego doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych (&quot;doręczanie dokumentów&quot;) oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder></recorder>
   <thesis>Jak wynika z przekazanych przez Rzeczpospolitą Polską i upublicznionych przez Komisję informacji w trybie art. 23 rozporządzenia 1393/2007, jednostkami przekazującymi dokumenty sądowe i pozasądowe z terytorium kraju są wyłącznie sądy rejonowe, okręgowe, apelacyjne oraz Sąd Najwyższy (https://ejustice.europa.eu/cdbCompetentAuthPrint.do?clang=pl&amp;articleContentId=-1&amp;articleId=68&amp;taxonomyId=373&amp;msId=21). W wykazie tym nie wskazano komorników, jako organów właściwych do przekazywania dokumentów. 
W tej sytuacji uznać należało, że doręczenie zagraniczne dokonane samodzielnie przez komornika drogą pocztową było nieskuteczne, albowiem nie był on upoważniony do dokonywania jakichkolwiek czynności przewidzianych rozporządzeniem z 13 listopada 2007 r. Konsekwencją stwierdzonego uchybienia jest niemożność uznania skargi złożonej przez dłużnika za spóźnioną, gdyż nie został on prawidłowo powiadomiony o skarżonych czynnościach, a co za tym idzie, nie rozpoczął się bieg tygodniowego terminu na złożenie skargi (art. 767 § 4 k.p.c.). 
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Iwona Kowalska</reviser>
   <publisher>Ewa Pogorzelska</publisher>
   <dateOfPublication>2018-03-02 21:09:51.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2018-03-02 14:19:59.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>