<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150520000001006_II_Ka_000249_2021_Uz_2021-09-09_001">
   <signature>II Ka 249/21</signature>
   <date>2021-09-09 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2022-02-11 20:00:03.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15052000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Sędzia Marcin Walczuk</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia Marcin Walczuk</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 193)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>Stażysta Mateusz Rudziński</recorder>
   <thesis>1. Występek z art. 193 kk może być popełniony tylko umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Dotyczy to obu form czynności sprawczych, czyli zarówno &quot;wdarcia się&quot; jak również nieopuszczenia miejsca wbrew żądaniom pokrzywdzonego. Owo nieopuszczenie lokalu, czy też miejsca, musi być świadomym sprzeciwieniem się woli wzywającego co w ocenie Sądu Okręgowego wyklucza zamiar ewentualny.
2. Nie popełnia przestępstwa naruszenia miru domowego stypizowanego w art. 193 kk osoba niosąca pomoc pokrzywdzonemu w obu formach czynności sprawczych przewidzianych w tym przepisie, czyli &quot;wdzierająca się&quot; do lokalu jak i nieopuszczająca go na wezwanie osoby ratowanej.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Ewa Szymańska</reviser>
   <publisher>Ewa Szymańska</publisher>
   <dateOfPublication>2022-02-11 20:00:03.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2022-02-11 11:28:44.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>