<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="150525150000503_I_Ns_000388_2013_Uz_2015-06-01_001">
   <signature>I Ns 388/13</signature>
   <date>2015-06-01 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2015-10-26 18:15:06.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15052515</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Rafał Chrzczonowski</chairman>
   <judges>
      <judge>Rafał Chrzczonowski</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Służebność</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 520; art. 520 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 145; art. 145 § 1; art. 145 § 2)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 145 § 1 i 2 kc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekr. sądowy Klaudia Milewska</recorder>
   <thesis>Brak dostępu do drogi publicznej w rozumieniu art. 145 § 1 k.c. oznacza brak prawnie zagwarantowanego połączenia nieruchomości izolowanej z siecią dróg publicznych. Za taki szlak nie może być uznana droga, po której właściciel nieruchomości pozbawionej dostępu, lub inne osoby korzystające z tej nieruchomości komunikują się grzecznościowo, a nawet, gdy dostęp oparty jest na stosunku obligacyjnym z właścicielem nieruchomości sąsiedniej. Hipotezą art. 145 k.c. jest bowiem objęty dostęp o charakterze trwałym, nie skrępowany wolą osób trzecich. Takiego trwałego dostępu do drogi publicznej nie zapewnia nieruchomości dzierżawa nieruchomości sąsiednich, zwłaszcza zawierana ustnie, na pojedyncze, kolejne lata.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Klaudia Milewska</reviser>
   <publisher>Klaudia Milewska</publisher>
   <dateOfPublication>2015-10-26 18:15:06.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2015-11-12 15:29:17.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>