<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151000000001006_II_AKa_000271_2023_Uz_2024-02-01_003">
   <signature>II AKa 271/23</signature>
   <date>2024-02-01 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2024-10-30 18:00:04.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15100000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Włodzimierz Brazewicz</chairman>
   <judges>
      <judge>Dorota Rostankowska</judge>
      <judge>Włodzimierz Brazewicz</judge>
      <judge>Andrzej Czarnota</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Ustawa lutowa</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 67; art. 67 § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 - art. 13; art. 8; art. 8 ust. 1; art. 8 ust. 1 zd. 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 439; art. 439 § 1; art. 454)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 445; art. 445 § 3; art. 922; art. 922 § 1; § 1; § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 437; art. 437 § 2; art. 438; art. 438 pkt. 1; art. 438 pkt. 1 a; art. 438 pkt. 2; art. 438 pkt. 3; art. 438 pkt. 4; art. 439; art. 454; art. 454 § 1; art. 554; art. 554 § 2 a; art. 554 § 2 b; art. 554 § 2 b pkt. 1; art. 554 § 2 b pkt. 2; art. 556; art. 556 § 1; art. 558; rozdział 58; rozdział 58 zd. 2)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 437 par. 2 k.p.k.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekretarz sądowy Iwona Sidorko</recorder>
   <thesis>W oparciu o art.8 ust.1 ustawy lutowej ustala się odszkodowanie i zadośćuczynienie należne represjonowanemu (podkreślenie SA), które to należności – w razie jego śmierci – wypłacane są w odpowiedniej proporcji osobom uprawnionym określonym w zd.2 tego przepisu. Nie posiadają oni zatem „własnego” roszczenia o odszkodowanie i zadośćuczynienie (sąd nie bada ich szkód i krzywd), a jedynie stają się beneficjentami zasądzonych należności z uwagi na śmierć represjonowanego, który tych szkód i krzywd doznał. Odmienne zasady obowiązują w dochodzeniu odszkodowania i zadośćuczynienia w oparciu o przepisy Rozdziału 58 Kodeksu postępowania karnego. Tam bowiem określone w art.556 § 1 kpk osoby mają „własną” podstawę dochodzenia roszczeń; sąd zatem bada ich szkody i krzywdy związane z niewątpliwie niesłusznym pozbawieniem wolności osoby, która zmarła zanim zapadł wyrok zasądzający na jej rzecz odszkodowanie i zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne pozbawienie wolności.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Monika Nowacka</reviser>
   <publisher>Monika Nowacka</publisher>
   <dateOfPublication>2024-10-30 18:00:04.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2026-05-20 00:34:10.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>