II AKa 379/18 2019-05-13 02:00:00.0 CEST 2019-07-26 21:01:03.0 CEST 15100000 1006 SENTENCE, REASON Dorota Rostankowska Dorota Rostankowska Dorota Wróblewska Krzysztof Ciemnoczołowski Ustawa z dnia 1 grudnia 1961 r. o izbach morskich (Dz. U. z 1961 r. Nr 58, poz. 320 - art. 20; art. 35; art. 35 ust. 1) Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 180, poz. 1860 - § 11) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 174; art. 195; art. 204; art. 204 § 3; art. 4; art. 425; art. 425 § 3; art. 438; art. 438 pkt. 2; art. 626; art. 626 § 1; art. 627; art. 634; art. 7; art. 7 pkt. 1) art. 437 § 1 k.p.k. referent – stażysta Błażej Mokrzki 1. Specyfika spraw rozpoznawanych przez izby morskie powoduje, że często dowody są gromadzone poza granicami kraju. Wskazać w tym miejscu należy na treść art.28 ust.5 pkt 4 ustawy o izbach morskich, która daje izbom uprawnienia do zapoznania się z wynikami postępowań i badań przeprowadzonych przez inne podmioty; nie ma zastrzeżenia, że muszą to być polskie podmioty. Skoro zgodnie z treścią art.1 ust.1 pkt 1 ustawy o izbach morskich, do ich kompetencji należy m.in. orzekanie w sprawach z wypadków morskich, to nie sposób uznać aby nie miały one prawa do wykorzystania wyników tych postępowań i badań we własnych postępowaniach mających na celu wypełnienie wskazanej wyżej ich ustawowej kompetencji. Nietrafne jest zatem stanowisko, że w ten sposób dochodzi do obrazy art.20 ustawy o izbach morskich. 2. Do pozbawienia praw o jakich mowa w art.35 ust.1 ustawy o izbach morskich może dojść w sytuacji, gdy zainteresowany mimo posiadania stosownych dokumentów, a co za tym idzie – wiedzy teoretycznej celem zapewnienia bezpiecznej żeglugi – nie potrafi jej praktycznie wykorzystać. Aleksandra Jabłońska Monika Nowacka 2019-07-26 21:01:03.0 CEST 2019-07-26 15:43:26.0 CEST