<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151000000002503_V_ACa_000525_2018_Uz_2019-06-05_001">
   <signature>V ACa 525/18</signature>
   <date>2019-06-05 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2019-08-27 19:12:26.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15100000</courtId>
   <departmentId>2503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Anna Strugała</chairman>
   <judges>
      <judge>Hanna Rucińska</judge>
      <judge>Anna Strugała</judge>
      <judge>Barbara Rączka-Sekścińska</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Ochrona zdrowia</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 20; art. 21; art. 22; art. 64; art. 64 ust. 1; art. 84)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 385; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 2; art. 98 § 2 pkt. 2; art. 98 § 3)</reference>
      <reference>Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 81, poz. 484 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2006 r. Nr 191, poz. 1410 - art. 3; art. 3 pkt. 8)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2011 r. Nr 112, poz. 654 - art. 15)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 1991 r. Nr 91, poz. 408 - art. 7)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz. U. z 1997 r. Nr 28, poz. 152 - art. 30)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 - art. 132; art. 132 ust. 1; art. 19; art. 19 ust. 1; art. 19 ust. 4; art. 5; art. 5 pkt. 33; art. 5 ust. 33)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 354; art. 481; art. 481 § 1; art. 56; art. 58; art. 58 § 3; art. 65)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>zrt. 19 ustawy oświadczeniach opieki zdrowotnej fonansowanych ze środków publicznych</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekretarz sądowy Barbara Haska</recorder>
   <thesis>
	Skoro pomiędzy stronami nie była sporna okoliczność, że żądanie dotyczy świadczeń, które przewyższały przyznany na mocy umowy limit, a powodowy szpital nie mógł odmówić udzielania tych świadczeń, odroczenia ich wykonania na dalszy termin, wynikający z kolejnej wynegocjowanej umowy z NFZ, bowiem zagrażałoby to nie tylko zdrowiu, ale i życiu pacjentów, to za takie świadczenia przekraczające limit powodowi należy się zapłata od Funduszu, naet, gdyby co do zasady możliwe było ich zaplanowanie. Jeżeli bowiem limity świadczeń przy każdej umowie są przewidywane na zbyt niskim poziomie, co jest okoliczności powszechnie znaną, to finansowe konsekwencje świadczeń zdrowotnych ratujących zdrowie i życie chorych, które udzielane są wprawdzie systematycznie, ale muszą być udzielone niezwłocznie, nie mogą obciążać świadczeniodawcy. Logicznym jest, że pierwsze przyjęcie pacjenta na tego rodzaju świadczenia uznać za dokonane w trybie nagłym, a dopiero kolejne są świadczeniami planowanymi. Jeżeli zatem świadczenia te w danym roku przekroczą limit świadczeń wynikających z umowy, to finansowanie ich winno odbywać się ze środków publicznych. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Ewa Przybyła</reviser>
   <publisher>Ewa Przybyła</publisher>
   <dateOfPublication>2019-08-27 19:12:26.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-09-30 00:58:40.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>