<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151000000002503_V_AGa_000235_2018_Uz_2019-05-17_001">
   <signature>V AGa 235/18</signature>
   <date>2019-05-17 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2019-08-08 19:12:42.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15100000</courtId>
   <departmentId>2503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Barbara Rączka-Sekścińska</chairman>
   <judges>
      <judge>Hanna Rucińska</judge>
      <judge>Anna Strugała</judge>
      <judge>Barbara Rączka-Sekścińska</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Kary umowne</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 109; art. 109 § 2; art. 227; art. 233; art. 233 § 1; art. 245; art. 385; art. 485; art. 493; art. 493 § 3; art. 496; art. 499; art. 505(4); art. 505(4) § 2; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 2; art. 98 § 2 pkt. 6; art. 98 § 3; art. 99; § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 120; art. 120 § 1; art. 120 § 1 zd. 2; art. 354; art. 354 § 1; art. 354 § 355; art. 455; art. 484; art. 484 § 1; art. 484 § 1 zd. 1; art. 484 § 2; art. 498; art. 498 § 1; art. 498 § 2; art. 499; art. 5; art. 505; art. 505 pkt. 4; art. 6; art. 61; art. 61 § 2; art. 647)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 14 lutego 2003 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2003 r. Nr 49, poz. 408 - )</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>zarzut potrącenia w postępowaniu nakazowym</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekretarz sądowy Ewelina Gruba</recorder>
   <thesis>
1. Mając na względzie literalne brzmienie przepisu art. 493 &amp; 3 k.p.c. w zestawieniu z przepisem art. 505 4 &amp; 2 k.p.c., w którym ustawodawca wprost wyłączył możliwość obrony poprzez podniesienie procesowego zarzutu potrącenia roszczeń niedających się do rozpoznania w postępowaniu uproszczonym, uznać należy, że przewidziane w art. 493 &amp; 3 k.p.c. wymagania udowodnienia wierzytelności do potrącenia dokumentami wskazanymi w art. 485 k.p.c. nie dotyczą sytuacji, w której do potrącenia doszło przed doręczeniem pozwanemu odpisów nakazu zapłaty i pozwu.
2. Jeżeli w umowie stron nie zastrzeżono terminu spełnienia wierzytelności z tytułu kary umownej, zastosowanie znajdzie art. 455 k.c. Dla skutecznego potrącenia tej wierzytelności konieczne jest zatem wezwanie dłużnika do zapłaty i upływ (odpowiedniego) terminu wskazanego w wezwaniu.
3. Jeżeli wierzyciel wezwie dłużnika w trybie art. 455 k.c. do zapłaty, zakreślając zbyt krótki termin na spełnienie świadczenia, to nie oznacza, że wierzytelność po upływie tego terminu nadal jest niewymagalna. Zastrzeżenie zbyt krótkiego terminu może co najwyżej rodzić konsekwencje w zakresie żądanych odsetek przy uwzględnieniu treści art. 5 k.c. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Ewa Przybyła</reviser>
   <publisher>Ewa Przybyła</publisher>
   <dateOfPublication>2019-08-08 19:12:42.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-12-09 12:42:23.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>