<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151005050000503_I_C_003182_2012_Uz_2016-03-30_001">
   <signature>I C 3182/12</signature>
   <date>2012-12-03 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2016-05-25 19:15:28.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15100505</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Aleksandra Smólska-Kreft</chairman>
   <judges>
      <judge>Aleksandra Smólska-Kreft</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 - § 9; § 9 pkt. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 102; art. 675)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 - art. 113; art. 113 ust. 1; art. 5)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 - art. 11; art. 11 ust. 1; art. 11 ust. 2; art. 11 ust. 2 pkt. 2; art. 14; art. 14 ust. 1)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>sekr. sądowy Katarzyna Ziółkowska</recorder>
   <thesis>W sprawach o eksmisję z lokalu mieszkalnego ścierają się interesy i prawa dwóch stron - właściciela lokalu i jego prawo własności oraz zajmującego lokal po utracie tytułu prawnego i jego dążenie do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych. Wziąwszy pod uwagę, że potrzeby mieszkaniowe oprócz potrzeby jedzenia i ubrania stanowią potrzeby pierwszego rzędu, każda sprawa o eksmisję jest sprawą wyjątkową. Sytuacja gdy człowiek nie jest w stanie zapobiec utracie tytułu do posiadanego lokalu niemal zawsze wiąże się z czynnikami od niego niezależnymi, jak niemożliwość znalezienia czy utrata pracy, zbyt małe zarobki na utrzymanie siebie i rodziny, nagła lub długotrwała choroba itp. Gdy ktoś traci uprawnienie do lokalu z własnej woli zazwyczaj z własnej woli także go opuszcza i do sprawy o eksmisję nie dochodzi. Sąd wychodząc z tego punktu widzenia ocenił, że sytuacja pozwanego w sprawie, mimo że obiektywnie ciężka, na tle innych spraw eksmisyjnych nie stanowi sytuacji wyjątkowej i brak podstaw do oddalenia powództwa. Gdyby rozstrzygnąć tę kwestię inaczej, Sąd nie mógłby orzec niemal żadnej eksmisji, gdyż każda jedna eksmisja stałaby w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego. Zwłaszcza, że w interesie ogółu społeczeństwa jest to, aby potrzeby mieszkaniowe wszystkich jednostek były zaspokojone, co gwarantuje ład i porządek społeczny. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Emilia Olszewska</reviser>
   <publisher>Emilia Olszewska</publisher>
   <dateOfPublication>2016-05-25 19:15:28.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2016-05-25 12:07:13.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>