<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151005050007003_XIV_C_001307_2024_Uz_2026-08-21_001">
   <signature>XIV C 1307/24</signature>
   <date>2025-03-13 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2026-09-01 18:40:06.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15100505</courtId>
   <departmentId>7003</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Sędzia Sądu Rejonowego Aleksandra Smólska-Kreft</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia Sądu Rejonowego Aleksandra Smólska-Kreft</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 - art. 30; art. 30 ust. 1; art. 30 ust. 1 pkt. 10; art. 45; art. 45 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 100; art. 233; art. 233 § 1; art. 235(2); art. 235(2) § 1; art. 235(2) § 1 pkt. 2; art. 235(2) § 1 pkt. 5; art. 385; art. 385 pkt. 2; art. 386; art. 386 § 1; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3; § 1; § 1 pkt. 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 10; art. 10 ust. 2; art. 10 ust. 2 lit. k; art. 23; art. 30; art. 30 u; art. 30 ust. 1; art. 30 ust. 1 pkt. 10 u; art. 30 ust. 1 pkt. 6 u; art. 30 ust. 1 pkt. 7 u; art. 45; art. 45 u; art. 45 ust. 1 u; art. 45 ust. 5; art. 45 ust. 5 u; art. 5; art. 5 pkt. 10 u; art. 5 pkt. 8 u; art. 5 ust. 12 u)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 - art. 69; art. 69 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 359; art. 405; art. 410; art. 410 § 1; art. 410 § 2; art. 481; art. 481 § 1; art. 5; art. 509; art. 509 § 1; art. 509 § 2; art. 510; art. 510 § 1; art. 510 § 2; art. 555; art. 61; art. 61 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>Sekretarz sądowy Dominika Ciećwierz</recorder>
   <thesis>8.	W ocenie Sądu kwoty udostępnione konsumentowi, to nie tylko te, które otrzymuje fizycznie w kasie czy na swój rachunek, to także kwoty przelane przez bank zgodnie z dyspozycją konsumenta na inne rachunki – na refinansowane kredyty w tym samym lub innych bankach, kwoty przelane tytułem ceny zakupionego towaru na rachunek sprzedawcy czy kwoty prowizji, której klient sam nie zapłacił, a z umowy kredytu wynika, że taki jest warunek i koszt otrzymania kredytu. 

Wprawdzie zapisy Taryfy wskazywały maksymalną wysokość zwiększonych opłat, jednak nie wskazywały w jaki sposób podane w taryfie wzrosty będą przeliczane na podwyższone czy wprowadzone opłaty i prowizje między wysokością dotychczasową a maksymalną. Sama ich maksymalna wysokość to za mało. Dlatego,  w ocenie Sądu konsument w chwili zawierania umowy nie był w stanie przewidzieć, jakie opłaty będzie musiał w przyszłości ponieść w związku z jej zawarciem. Nie tylko nie potrafił przewidzieć wysokości swojego zobowiązania, ale nawet ostatecznych jego składowych. Należy wskazać, iż zapisy Taryfy dotyczyły zmian, które bank mógł wprowadzić w czasie trwania umowy poprzez swą jednostronną czynność. Działanie takie stanowi zdaniem Sądu istotne naruszenie równowagi kontraktowej stron oraz przepisów ustawy o kredycie konsumenckim. 
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Katarzyna Ziółkowska</reviser>
   <publisher>Katarzyna Ziółkowska</publisher>
   <dateOfPublication>2026-09-01 18:40:06.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2026-09-01 10:28:52.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>