<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151010100002527_V_GC_000451_2015_Uz_2015-12-30_001">
   <signature>V GC 451/15</signature>
   <date>2015-12-30 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2016-08-16 19:15:29.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15101010</courtId>
   <departmentId>2527</departmentId>
   <type>REGULATION, SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Jarosław Zawrot</chairman>
   <judges>
      <judge>Jarosław Zawrot</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Umowa Przewozu</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe (Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 - )</reference>
      <reference>Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 - § 6; § 6 pkt. 4)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 148; art. 148 § 1; art. 235; art. 235 § 2; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3; art. 99)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 233; art. 353(1); art. 43(4); art. 454; art. 481; art. 488; art. 774; art. 794; art. 794 § 2; art. 89; art. 95; art. n)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 353 kc , art.774 i nast. kc , CMR</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st.sekr.sądowy J. G.</recorder>
   <thesis>Wymagalność roszczenia przewoźnika o zapłatę wynagrodzenia w świetle art. 774 i n. k.c. oraz przewoźnego na podstawie ustawy z 15.11.1984r. Prawo przewozowe (Dz.U.2015.915 j.t.) uzależnione jest przede wszystkim od spełnienia świadczenia wzajemnego (art. 488 k.c.). ( ... ) tego typu postanowienia umowne, które odrywają wymagalność roszczenia o zapłatę ~nagrodzenia od elementów konstrukcyjnych danej umowy, należy uznać za naruszające granice wolności kontraktowania (art. 3531 k.c.). Ocena negująca zgodność takiego zastrzeżenia umownego tamującego wymagalność roszczenia o zapłatę wynagrodzenia w istocie uzależnia jego zapłatę od zachowania osoby trzeciej, znajdującej się poza treścią stosunku prawnego (obowiązek podpisu CMR przez odbiorcę - pkt 10 OWS). Wprowadzenie tego typu wymagań uznać należy za niewaźne, bowiem wiążą one wykonanie zobowiązania przez pozwanego z działaniem osoby trzeciej, pozostającej poza węzłem badanego stosunku obligacyjnego. Jakkolwiek oczywiście strony mogą swobodnie układać treść stosunku prawnego, to jednak - zgodnie z art. 3531 k.c. - granice tej swobody są ściśle wyznaczone. W ocenie Sądu termin zapłaty wynagrodzenia nie może zostać uzależniony od zdarzenia przyszłego i niepewnego w postaci warunku w rozumieniu art. 89 k.c., gdyż wówczas zarówno termin jak i sama wypłata są niepewne. Nie sposób nie zauważyć, że zaakceptowanie omawianego zapisu oznaczałoby, że roszczenie powódki nie mogłoby się uaktualnić także wówczas, gdyby należycie wykonała ona swe zobowiązanie względem zleceniodawcy, gdyby osoba trzecia odmówiła potwierdzenia dokumentu CMR. Taki zapis umowny &quot;odrywając&quot; w ogóle wymagalność roszczenia o wynagrodzenie od faktu wykonania zobowiązania wiążąc ją w niedopuszczalny sposób z innymi zdarzeniami musi być zatem uznany za sprzeczny z jednej strony z naturą stosunku prawnego, z drugiej strony, zasadami współżycia społecznego. 
 
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Ewa Farulewska</reviser>
   <publisher>Ewa Farulewska</publisher>
   <dateOfPublication>2016-08-16 19:15:29.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2016-08-16 16:32:37.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>