I C 819/21 2022-04-05 02:00:00.0 CEST 2023-03-27 18:30:03.0 CEST 15101545 503 SENTENCE, REASON sędzia Marek Rafałko sędzia Marek Rafałko Orzeczenia Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 108; art. 108 § 1; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3) Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 - art. 14; art. 14 pkt. 1; art. 21; art. 21 ust. 1) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 361; art. 415; art. 481; art. 481 § 1; art. 817; art. 817 § 1; art. 828; art. 828 § 1; § 1) art. 828 § 1 k.c., art. 415 k.c. Kamila Pomorska Uprawnienia regresowe przechodzą na ubezpieczyciela z mocy prawa, czyli w drodze tzw. subrogacji ustawowej (cessio legis). Wstępując w prawa wierzyciela ubezpieczyciel może żądać od osoby odpowiedzialnej za szkodę świadczenia zwrotnego w granicach wypłaconego odszkodowania. Z samej istoty roszczenia regresowego wynika przy tym, że nie może ono przekraczać roszczenia przysługującego poszkodowanemu wobec sprawcy szkody na podstawie przepisów prawa cywilnego. Górną granicą odpowiedzialności sprawcy szkody w stosunku do ubezpieczyciela w procesie o regres jest to, co byłby on zobowiązany świadczyć bezpośrednio poszkodowanemu na podstawie przepisów prawa cywilnego. Małgorzata Solińska Małgorzata Solińska 2023-03-27 18:30:03.0 CEST 2023-07-11 15:25:27.0 CEST