I C 366/17 2018-12-06 01:00:00.0 CET 2019-01-17 22:48:47.0 CET 15102000 503 SENTENCE, REASON Joanna Krzyżanowska Joanna Krzyżanowska Samoistny posiadacz Dobra i zła wiara Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 98) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 224; art. 225; art. 226; art. 226 § 1; art. 226 § 2; art. 405; art. 411; art. 5; art. 6) art. 5 kc, art. 226 kc a contrario, art. 6 kc a contrario sekretarz sądowy Małgorzata Bugiel „Odmiennie od potocznego rozumienia dobrej wiary (utożsamianej bardziej z „posiadaniem dobrych intencji”) dobra wiara posiadacza samoistnego w znaczeniu nakreślonym przez prawo cywilne to trwanie w usprawiedliwionym okolicznościami przypadku, choć obiektywnie błędnym przeświadczeniu, że jest on właścicielem rzeczy (komentarz do Kodeksu cywilnego pod redakcją Gutowskiego, 2018 r.) W złej wierze jest bowiem zarówno ten kto wie, że prawo mu nie przysługuje, jak i ten, kto z łatwością mógł się o tym dowiedzieć [por. J. Ignatowicz, w: Resich, Komentarz, t. I, 1972, s. 606; uchw. SN (7) – zasada prawna, z 6.12.1991 r., III CZP 108/91, OSNCP 1992, Nr 4, poz. 48] (komentarz do Kodeksu cywilnego pod redakcją Osajdy 2018). W dobrej wierze jest posiadacz, który ma uzasadnione okolicznościami przekonanie, że służy mu prawo, które faktycznie wykonuje; a przy dołożeniu należytej staranności nie mógłby się dowiedzieć o rzeczywistym stanie prawnym (por. wyr. SN z 8.6.2017 r., V CSK 584/16, Legalis) (komentarz do Kodeksu cywilnego pod redakcją Pietrzykowskiego, 2018).” Karina Hofman Elżbieta Drozd 2019-01-17 22:48:47.0 CET 2019-11-21 04:56:47.0 CET