I C 203/17 2018-02-22 01:00:00.0 CET 2018-04-24 22:00:00.0 CEST 15102025 503 SENTENCE, REASON sędzia Wiesław Sługiewicz sędzia Wiesław Sługiewicz Zapłata Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 2) Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 - art. 492; art. 492 § 1; art. 492 § 1 pkt. 1; art. 494; art. 494 § 1) Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 788; art. 788 § 1; art. 823; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 1 pkt. 2) Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 - ) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 118; art. 123; art. 123 § 1; art. 123 § 1 pkt. 2; art. 125; art. 43(1); art. 471; art. 471 § 1 a; art. 471 § 1 a pkt. 1; art. 482; art. 482 § 2) pkt. 1) – na zas. art. 471 § 1 a contr ario k.c. w zw. z ww. regulacjami prawnymi (powołanymi w uzasadnieniu – przyp. Sądu), 1) Dla potrzeb tej sprawy wystarczający było przyjęcie - do badania, czy nastąpiło przedawnienie – porównując chociażby ww. datę umowy przelewu z datą wniesienia tego powództwa. Od daty nabycia wierzytelności upłynęło ponad 5 lat do momentu wytoczenia powództwa (a na marginesie od daty umorzenia ex lege postępowania egzekucyjnego upłynęło ponad 4 lata). Zarówno powód jak i jego poprzednicy prawni to podmioty gospodarcze w rozumieniu przepisów art. 431 i nast. k.c. Uczestniczyli bowiem zawodowo w obrocie gospodarczym – każdy we własnym zakresie. Był to zresztą oczywisty fakt - powszechnie znany. Dlatego podzielić należało stanowisko strony pozwanej, iż w przypadku roszczenia powoda wobec pozwanej miał zastosowanie tylko i wyłącznie trzy letni termin przedawnienia i bez znaczenie było – wobec ewidentnego spóźnienia powoda (brak udowodnienia przerwania biegu tego przedawnienia) – czy zaistniało wcześniej przedawnienie wobec jego poprzedników prawnych – banków i czy należało je liczyć – jak domniemywała to strona pozwana od dnia 01. 11. 2008 r. W ocenie Sądu Rejonowego banki nie dopuściły do zaistnienia przedawnienia wobec siebie, lecz tej okoliczności nie można wobec wyjątkowej sytuacji prawnej banku rozciągać na powoda, a ponadto i tak doszło do przedawnienia dochodzonego roszczenia licząc chociażby – jak ww. - od daty zawarcia umowy przelewu na rzecz powoda. 2) Gdyby jednak – abstrahując od realiów tej sprawy - pominąć to przedawnienie wobec powoda, który nie był bankiem, to początek biegu przedawnienia by należało liczyć od dnia skutecznego prawnie wypowiedzenia umowy pożyczki przez wierzyciela bankowego, albowiem nastąpiło to na ogólnych zasadach bez konieczności korzystania z przywilejów bankowych. Wtedy by mogła wchodzi w rachubę data 01. 11. 2008 r., jak wnioskowała strona pozwana, a to by oznaczało z kolei, iż powód zawierając w dniu 08. 03. 2012 r. umowę przelewu nabył od poprzednika prawnego wierzytelność jedynie naturalną, gdyż od dnia 02. 11. 2011 r. uległa ona przedawnieniu. Anna Jungto-Stępnakowska Anna Jungto-Stępnakowska 2018-04-24 22:00:00.0 CEST 2018-04-24 09:41:01.0 CEST