<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151025200002021_IV_P_000209_2025_Uz_2026-03-18_001">
   <signature>IV P 209/25</signature>
   <date>2025-12-22 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2026-03-19 17:40:06.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15102520</courtId>
   <departmentId>2021</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>sędzia Andrzej Kurzych</chairman>
   <judges>
      <judge>Wiesława Kwiatkowska</judge>
      <judge>sędzia Andrzej Kurzych</judge>
      <judge>Alicja Józefiak</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 477(2); art. 477(2) § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 - art. 113; art. 113 ust. 1; art. 113 ust. 1 pkt. 3; art. 13; art. 13 ust. 1; art. 13 ust. 1 pkt. 6; art. 96; art. 96 ust. 1; art. 96 ust. 1 pkt. 4)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 23; art. 24; art. 355; art. 355 § 1; art. 448; art. 60)</reference>
      <reference>Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. z 1996 r. Nr 62, poz. 289 - § 2; § 2 ust. 1; § 2 ust. 1 pkt. 2)</reference>
      <reference>Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz. U. z 1997 r. Nr 2, poz. 14 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 - art. 100; art. 100 § 2; art. 100 § 2 pkt. 4; art. 100 § 2 pkt. 6; art. 11(1); art. 211; art. 3; art. 3(1); art. 3(1) § 1; art. 30; art. 30 § 3; art. 30 § 4; art. 300; art. 52; art. 52 § 1; art. 52 § 1 pkt. 1; art. 56; art. 56 § 1; art. 58; art. 58 zd. 1; art. 8; art. 94; art. 94 pkt. 10)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 52 k.p.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekretarz sądowy Karolina Grudzińska</recorder>
   <thesis>Niewątpliwie pracodawca, zapoznając się z nagraniami, również dopuścił się naruszenia tajemnicy korespondencji, co skutkowało naruszeniem art. 111 k.p. Przepis ten stanowi, że pracodawca jest obowiązany szanować godność i inne dobra osobiste pracownika. Pracodawca, wiedząc, że udostępniane mu nagrania mają charakter prywatny, nie powinien się z nimi zapoznawać. Nie powinien też wiedzy, którą powziął na skutek ich odsłuchania, wykorzystać w celu rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym. Zidentyfikowanie skutków naruszenia tych powinności na gruncie prawa materialnego nie jest jednak oczywiste. Można twierdzić, że naruszenie przez pracodawcę podczas rozwiązywania umowy o pracę art. 111 k.p. przesądza sprzeczność z prawem rozwiązania umowy o pracę. Możliwa jest też koncepcja, iż chodzi w tym przypadku o dwie niezależne płaszczyzny, które sankcjonowane są odrębnym zestawem norm: z jednej strony przez art. 24 k.c. i art. 448 k.c. w związku z art. 111 k.p. i z drugiej przez art. 56 i nast. k.p. Na gruncie niniejszej sprawy oba ujęcia mogą być bronione, choć wydaje, że drugie jest bardziej trafne. Powzięcie wiedzy o określonych okolicznościach w sposób naruszający prawo, w tym przypadku z naruszeniem art. 111 k.p., nie oznacza samo przez się, że doszło do naruszenia norm prawnych ustanawiających warunki zgodność z prawem rozwiązania umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym. Przywołanie przez pracodawcę w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę okoliczności, o których wiedzę pracodawca powziął nielegalnie, może natomiast w realiach konkretnej sprawy prowadzić do oceny wskazanego oświadczenia na podstawie art. 8 k.p. jako naruszającego zasady współżycia społecznego lub jako na działanie sprzeczne ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa. Wątek ten obecny jest również w niniejszej sprawie. Pracodawca wykorzystał bowiem nielegalnie pozyskane nagrania jako materiał dowodowy stanowiący podstawę rozwiązania umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym. Sąd dostrzega jednak konieczność ujęcia holistycznego, które obliguje do uwzględnienia postawy powódki (tzw. zasada czystych rąk). Prywatne rozmowy na temat pracodawcy i jej przedstawicieli z pewnością zasługiwały na negatywną ocenę etyczną. Konstatacja ta sprawiała, że naruszenie przez pracodawcę tajemnicy korespondencji nie skutkowało ostatecznie wadliwością rozwiązania umowy o pracę z powódką. Zadecydowały o tym inne, wyżej podane względy. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anna Czerniawska</reviser>
   <publisher>Jolanta Dembowska</publisher>
   <dateOfPublication>2026-03-19 17:40:06.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2026-03-19 11:55:23.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>