<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151025200002021_IV_P_000244_2023_Uz_2024-02-01_001">
   <signature>IV P 244/23</signature>
   <date>2024-01-09 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2025-02-12 18:12:04.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15102520</courtId>
   <departmentId>2021</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>sędzia Andrzej Kurzych</chairman>
   <judges>
      <judge>sędzia Andrzej Kurzych</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Niewypłacalność pracodawcy</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 - art. 254; art. 254 § 4; art. 427; art. 427 § 4)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 102; art. 365; art. 365 § 1; art. 366; art. 435)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 - art. 96; art. 96 ust. 1; art. 96 ust. 1 pkt. 4)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 - art. 42; art. 42 § 9)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 2006 r. Nr 158, poz. 1121 - art. 3; art. 3 ust. 1; art. 3 ust. 1 pkt. 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 - art. 22; art. 22 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 365, art. 366 k.p.c. art. 12 ust. 2 pkt 2 lit. d) ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1087 ze zm.)</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekretarz sądowy Karolina Grudzińska</recorder>
   <thesis>1. Podmioty, które nie były stronami i których nie obejmuje z mocy przepisu szczególnego rozszerzona prawomocność materialna wcześniejszego wyroku, nie są pozbawione możliwości realizowania swego prawa we własnej sprawie, także wtedy, gdy łączy się to z kwestionowaniem oceny wyrażonej w innej sprawie w zakresie przesłanek orzekania (art. 365 § 1 i art. 366 k.p.c.). Stąd też Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych nie jest związany wyrokiem zasądzającym od pracodawcy na rzecz pracownika świadczenia objęte ochroną na podstawie ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1087 ze zm.).    
2.Nie jest wykluczona ekstensywna prounijna wykładnia art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. z 2023 r. poz. 1087), która pozwala na zastosowanie tej ustawy, mimo iż dany pracodawca, który zwykle zatrudnia co najmniej 20 pracowników, w dacie wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę zatrudnia poniżej 20 pracowników. Dyrektywa Rady nr 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych (Dz. U. UE. L. z 1998 r. Nr 225, str. 16 ze zm.) definiując w art. 1 ust. 1 lit. a zwolnienia grupowe używa sformułowania, że ma ona zastosowanie do przedsiębiorstw zwykle zatrudniających więcej niż 20. Nie tyle chodzi o zatrudnianie co najmniej 20 pracowników w konkretnej dacie, ale o zatrudnianie co najmniej 20 pracowników przez dłuższy okres czasu, zazwyczaj, nieprzerwanie. Takie ujęcie, choć w znaczącym stopniu destabilizuje stosowalność ustawy o zwolnieniach grupowych, to jednocześnie zapewnia jednakowe traktowanie pracowników znajdujących w zbliżonych sytuacjach prawnej, gdyż „uwalnia” problem stosowania wskazanej ustawy od kwestii przypadkowych, czy manipulacyjnych. Z uwagi na zakaz wykładani homonimicznej takie same reguły interpretacyjne należy przyjąć na gruncie art. 10 ust. 1 ustawy o zwolnieniach grupowych (zwolnienie w trybie indywidualnym). </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anna Czerniawska</reviser>
   <publisher>Jolanta Dembowska</publisher>
   <dateOfPublication>2025-02-12 18:12:04.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2025-10-31 05:45:50.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>