<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151025200002021_IV_U_000252_2025_Uz_2025-07-25_001">
   <signature>IV U 252/25</signature>
   <date>2025-07-15 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2025-08-06 19:30:06.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15102520</courtId>
   <departmentId>2021</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>sędzia Andrzej Kurzych</chairman>
   <judges>
      <judge>sędzia Andrzej Kurzych</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Zasiłek chorobowy</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 477(10); art. 477(10) § 2; art. 477(14); art. 477(14) § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 - art. 17; art. 17 ust. 1; art. 68)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 - art. 52; art. 52 § 1; art. 52 § 1 pkt. 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczeń społecznych w razie choroby i macierzyństwa</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekretarz sądowy Karolina Grudzińska</recorder>
   <thesis>Przepis art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej nie znajduje zastosowania w przypadku prawa do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego (art. 7 ustawy zasiłkowej), ale tylko w tej części, w której sankcjonuje wykonywanie pracy zarobkowej. W zakresie, w którym dotyczy on pozbawienia prawa do zasiłku chorobowego z powodu wykorzystania zwolnienia od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia przepis ten może być więc podstawą odmowy prawa do zasiłku chorobowego także wtedy, gdy przypada on po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego. Przywoływane przez Sąd Najwyższy argumenty o charakterze językowym nie przekonują. Użycie w art. 17 ustawy zasiłkowej, podobnie jak w art. 15 i 16, sformułowania „ubezpieczony” wynika tylko z konwencji językowej, a nie celowego zabiegu zmierzającego do wykluczenia stosowania tych przepisów na gruncie prawa do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego. Podobnie art. 1 ust. 1 ustawy zasiłkowej stanowi, że świadczenia pieniężne na warunkach i w wysokości określonych ustawą przysługują osobom objętym ubezpieczeniem społecznym w razie choroby i macierzyństwa określonym w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, zwanym dalej „ubezpieczonymi”. W tym ujęciu, w konfrontacji z art. 7 ustawy zasiłkowej, ubezpieczony to osoba, która aktualnie podlega ubezpieczeniu chorobowemu, a także osoba, która wywodzi prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego, które już ustało. Posłużenie się w art. 7 ustawy zasiłkowej sformułowaniem „osoba, która stała się niezdolna do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego” nie podważa tego stanowiska, skoro na gruncie art. 1 ust. 1 ustawy zasiłkowej ta osoba to przecież „ubezpieczony”.    
Niezależnie od tego, względy systemowe oraz aksjologiczne, wynikające z zasady solidaryzmu ubezpieczeń społecznych, nie pozwalają na przyjęcie, że naganne zachowania podczas korzystania z prawa do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego pozostają bez jakiejkolwiek sankcji.  </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anna Czerniawska</reviser>
   <publisher>Jolanta Dembowska</publisher>
   <dateOfPublication>2025-08-06 19:30:06.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2025-10-27 08:07:01.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>