<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151025200002021_IV_U_000398_2022_Uz_2023-10-16_001">
   <signature>IV U 398/22</signature>
   <date>2023-09-15 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2023-11-15 19:30:04.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15102520</courtId>
   <departmentId>2021</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>sędzia Andrzej Kurzych</chairman>
   <judges>
      <judge>Andrzej Kurzych</judge>
      <judge>sędzia Andrzej Kurzych</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Zasiłek chorobowy</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 477(14); art. 477(14) § 1; art. 477(14) § 2; art. 7)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 - art. 7; art. 8; art. 8 § 1; art. 8 § 9; art. 9)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 - art. 13; art. 13 ust. 1; art. 13 ust. 1 pkt. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 - art. 84; art. 84 ust. 1; art. 84 ust. 2; art. 84 ust. 2 pkt. 1; art. 84 ust. 4)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 - art. 8; art. 8 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 84 ust. 2 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 1009 ze zm.)</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder></recorder>
   <thesis>Nie można wykluczyć sytuacji, w której, mimo że pouczenie odpowiada formułowanym w orzecznictwie warunkom, a więc jest jasne i właściwe sprofilowane, to jednak in casu może okazać się, że jest ono niewystarczające (np. z uwagi na stan psychiczny ubezpieczonego). W takich przypadkach należy oczekiwać od organu rentowego zastosowania wyższego standardu pouczenia. Powinność ta wynika wprost z art. 8 i art. 9 k.p.a. w związku z art. 123 ustawy systemowej.
Możliwy jest także taki stan rzeczy, w którym ubezpieczony deklaruje wobec organu rentowego nieprawdziwe okoliczności faktyczne, lecz czyni to w sytuacji, w której sam nie jest w stanie prawidłowo przeanalizować treści składnych dokumentów ze względu na swój stan zdrowia. Zdaje się w tym zakresie na działania swoich bliskich, ewentualnie liczy na pomoc pracowników ZUS mając nadzieję, że zostanie właściwie pokierowany. Trudno w takim przypadku przypisać ubezpieczonemu działanie z pełnym rozeznaniem, a przecież zgodnie z art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy systemowej znamieniem nienależnie pobranego świadczenia jest świadome wprowadzanie w błąd organu wypłacającego świadczenia. Uchybienia organu ubezpieczeniowego w tej mierze również mogą być traktowane jako naruszające standardy działania określone w art. 7 k.p.a. (zasady rzetelnej procedury).   </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anna Czerniawska</reviser>
   <publisher>Jolanta Dembowska</publisher>
   <dateOfPublication>2023-11-15 19:30:04.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2025-10-26 02:22:16.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>