<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151025200002527_V_GC_000790_2024_Uz_2025-02-07_001">
   <signature>V GC 790/24</signature>
   <date>2025-02-07 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2025-05-06 19:30:05.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15102520</courtId>
   <departmentId>2527</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>sędzia Dawid Kobus</chairman>
   <judges>
      <judge>sędzia Dawid Kobus</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Prawo Unii Europejskiej</themePhrase>
      <themePhrase>Zobowiązanie</themePhrase>
      <themePhrase>Przedawnienie roszczeń</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 98; art. 99)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 - art. 80; art. 84; art. 84 ust. 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 200; art. 250; art. 250 pkt. 1; art. 251; art. 253; art. 261; art. 361; art. 513)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 593/2008z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I); art. 250 pkt 1 greckiego kodeksu cywilnego w zw. z art. 251 i 261 greckiego kodeksu cywilnego</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekretarz sądowy Karolina Chechłowska-Kamińska</recorder>
   <thesis>Rozstrzygnięcia kwestii prawa właściwego należało poszukiwać w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I). Zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a tego rozporządzenia, w zakresie, w jakim nie dokonano wyboru prawa właściwego dla umowy ustala się następująco: umowa sprzedaży towarów nie podlega prawu państwa, w którym sprzedawca ma miejsce zwykłego pobytu. W myśl art. 19 ust. 1 do celów niniejszego rozporządzenia za miejsce zwykłego pobytu spółek i innych podmiotów, posiadających osobowość prawną lub jej nieposiadających, uznaje się miejsce siedziby ich głównego organu zarządzającego. W niniejszej sprawie strony były zgodne co do tego, że nie dokonały wyboru prawa właściwego dla swojej umowy. Postępowanie dowodowe potwierdziło stanowisko obu stron co do braku wyboru prawa. Zgodnie więc z zacytowanym przepisem, należało stosować w niniejszej sprawie prawo materialne greckie bowiem sprzedawca (powód) ma miejsce zwykłego pobytu W Republice Greckiej. Zgodnie z art. 250 pkt 1 greckiego kodeksu cywilnego przedawnieniu po pięciu latach podlegają roszczenia handlowców (kupców) za dostarczone przez nich towary oraz poniesione przez nich wydatki. W myśl art. 251 greckiego k.c. okres przedawnienia rozpoczyna bieg od momentu powstania roszczenia i możliwości dochodzenia jego zaspokojenia na drodze prawnej. Należy mieć jeszcze na względzie, że okres przedawnienia rozpoczyna się z upływem roku, w którym roszczenie powstało (art. 253 greckiego k.c.). Należy więc zwrócić uwagę, że roszczenia powoda powstały w 2018 r., zatem koniec okresu przedawnienia przypadał na koniec 2023 r. Pozew w niniejszej sprawie został wniesiony 30 grudnia 2023 r., co zgodnie z art. 261 greckiego k.c. spowodowało przerwanie biegu okresu przedawnienia. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Karolina Chechłowska-Kamińska</reviser>
   <publisher>Anna Szok</publisher>
   <dateOfPublication>2025-05-06 19:30:05.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2025-10-28 22:59:08.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>