<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151025200004006_VIII_K_000476_2015_Uz_2018-08-29_002">
   <signature>VIII K 476/15</signature>
   <date>2018-07-20 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2018-10-16 21:57:20.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15102520</courtId>
   <departmentId>4006</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Jędrzej Czerwiński</chairman>
   <judges>
      <judge>Jędrzej Czerwiński</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Czyn</themePhrase>
      <themePhrase>Zamiar</themePhrase>
      <themePhrase>Czyn ciągły</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Dekret z dnia 11 kwietnia 1947 r. - Prawo karne skarbowe (Dz. U. z 1947 r. Nr 32, poz. 140 - art. 107; art. 107 § 1; art. 107 § 2)</reference>
      <reference>Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 2; art. 42; art. 42 ust. 1; art. 91; art. 91 ust. 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 2; art. 2 ust. 1; art. 2 ust. 1 pkt. 3; art. 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 - art. 1; art. 1 pkt. 11; art. 135; art. 135 ust. 2; art. 14; art. 14 ust. 1; art. 2; art. 2 ust. 1; art. 2 ust. 2; art. 2 ust. 6; art. 2 ust. 7; art. 3; art. 6; art. 6 ust. 1; art. 8; art. 8 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 107; art. 107 § 1; art. 12; art. 69; art. 69 § 1; art. 70; art. 70 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 1992 r. Nr 68, poz. 341 - art. 2; art. 2 ust. 1; art. 2 ust. 2 a)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 627)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 - art. 107; art. 107 § 1; art. 107 § 4; art. 30; art. 30 § 5; art. 30 § 5 a; art. 31; art. 31 § 1 a; art. 31 § 5; art. 37; art. 37 § 1; art. 37 § 1 pkt. 3; art. 37 § 1 pkt. 4; art. 38; art. 38 § 1; art. 38 § 1 pkt. 3; art. 6; art. 6 § 2)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 6 § 2 kks</legalBasis>
      <legalBasis>art. 107 § 1 kks</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st. sekr. sąd. Katarzyna Witkowska</recorder>
   <thesis>1.	Konkludując zamiar oskarżonego aby urządzać gry realizował się (wykonywał go) w konkretnym czasie, za pomocą konkretnych automatów i w konkretnym miejscu – tu w czasie, za pomocą maszyn i w miejscach opisanych w sentencji wyroku. Nie był to zatem ten sam zamiar co w innych sprawach, w których zapadły wyroki skazujące. Warto jeszcze raz podkreślić, że ‘urządzanie gier hazardowych to ogół czynności i działań stanowiących zaplecze logistyczne dla umożliwienia realizowania w praktyce działalności w zakresie gier hazardowych, w szczególności: zorganizowanie i pozyskanie odpowiedniego miejsca na zamontowanie urządzeń, przystosowanie go do danego rodzaju działalności, umożliwienie dostępu do takiego miejsca nieograniczonej liczbie graczy, utrzymywanie automatów w stanie stałej aktywności, umożliwiającym ich sprawne funkcjonowanie, wypłacanie wygranych, obsługa urządzeń, zatrudnienie i odpowiednie przeszkolenie personelu, zapewniające graczom możliwość uczestniczenia w grze’. (…) Podobnie należy zdaniem Sądu podejść do „wykorzystania takiej samej sposobności”, o której mowa w art. 6§2 kks. Owa sposobnością były zdaniem Sądu konkretne okoliczności, które pozwoliły na wstawienie maszyny w konkretne miejsce umożliwiające korzystanie z nich bliżej nieokreślonej liczbie osób, a także inne działania sprowadzające się do ‘urządzania gier’, o których wyżej. Taką wystarczająca do przyjęcia czynu ciągłego sposobnością, którą oskarżony wykorzystywał z pewnością nie było prowadzenie działalności gospodarczej pod nazwą „...”, czy też pozyskiwanie, a nawet posiadanie automatów do gier. Trudno też uznać, że owa „taka sama” sposobność to funkcjonowanie na terenie kraju lokali (i ludzi) skłonnych zgodzić się na wstawienie do nich automatów. Sposobność to dopiero pozyskanie konkretnego miejsca i dalsze czynności polegające na urządzaniu gier”</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Katarzyna Witkowska</reviser>
   <publisher>Edyta Karolak</publisher>
   <dateOfPublication>2018-10-16 21:57:20.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-06-21 17:35:14.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>