<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151030150001006_II_K_001768_2022_Uz_2023-08-17_002">
   <signature>II K 1768/22</signature>
   <date>2023-08-17 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2023-09-28 21:00:04.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15103015</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>REASON</type>
   <chairman>SSR Jarosław Konopka</chairman>
   <judges>
      <judge>SSR Jarosław Konopka</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 188; art. 7; art. 87; art. 87 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 - art. 62; art. 62 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 - art. 53 c; art. 53 c § 2; art. 9 b)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240 - dział 1; dział 1 rozdział 6)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 1; art. 1 § 1; art. 178 a; art. 178 a § 1; art. 31; art. 31 § 1; art. 31 § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 1; art. 12; art. 137; art. 147; art. 147 § 1; art. 147 § 2; art. 147 § 2 a; art. 147 § 2 b; art. 16; art. 168 a; art. 171; art. 171 § 1; art. 171 § 5; art. 171 § 7; art. 175; art. 175 § 1; art. 2; art. 22; art. 22 § 1; art. 245; art. 245 § 1; art. 298; art. 298 § 1; art. 300; art. 300 § 1; art. 300 § 4; art. 301; art. 301 zd. 2; art. 313; art. 313 § 1; art. 321; art. 326; art. 326 § 1; art. 326 § 2; art. 344 a; art. 344 a § 1; art. 344 a § 2; art. 344 a § 3; art. 396; art. 437; art. 437 § 1; art. 437 § 2; art. 463; art. 463 § 1; art. 6; art. 7; art. 71; art. 74; art. 74 § 3; art. 79; art. 79 § 1; art. 79 § 1 pkt. 1; art. 79 § 1 pkt. 2; art. 79 § 1 pkt. 3; art. 79 § 1 pkt. 4; art. 79 § 1 pkt. 7; art. 79 § 2; art. 79 § 3; art. 79 § 4; art. 81; art. 81 a; art. 81 a § 2; art. 81 a § 3; art. 81 § 1; § 3)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder></recorder>
   <thesis>Sąd poprzez zadanie pytania prejudycjalnego dąży do ustalenia czy art. 2 ust. 1 lit b) i art. 4 ust 5 oraz art. 9 w zw. z motywem 19, 24 i 27 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1919 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie pomocy prawnej z urzędu dla podejrzanych i oskarżonych w postępowaniu karnym oraz dla osób, których dotyczy wniosek w postępowaniu dotyczącym europejskiego nakazu aresztowania w związku z treścią art. 1 ust. 2 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2013/48/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie prawa dostępu do adwokata w postępowaniu karnym i w postępowaniu dotyczącym europejskiego nakazu aresztowania oraz w sprawie prawa do poinformowania osoby trzeciej o pozbawieniu wolności i prawa do porozumiewania się z osobami trzecimi i organami konsularnymi w czasie pozbawienia wolności w interpretacji ukierunkowanej treścią sekcji 6, 7,11,13 Zaleceń Komisji z dnia 27 listopada 2013 r. w sprawie gwarancji procesowych dla osób wymagających szczególnego traktowania podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniu karnym należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie zobowiązane jest zagwarantować natychmiastową identyfikację i uznanie szczególnie trudnej sytuacji podejrzanego oraz pomoc prawną z urzędu podejrzanym lub oskarżonym w postępowaniu karnym, co do których zachodzi domniemanie szczególnie trudnej sytuacji lub osób wymagających szczególnego traktowania, a pomoc ta ma charakter obligatoryjny nawet w sytuacji braku zwrócenia się przez właściwy organ do niezależnego eksperta o ocenę powagi szczególnie trudnej sytuacji, potrzeb osoby wymagającej szczególnego traktowania oraz adekwatności wszelkich środków podjętych lub przewidzianych wobec osoby wymagającej szczególnego traktowania aż do czasu dokonania prawidłowej oceny dokonanej przez niezależnego eksperta a czy ww. przepisy dyrektywy i zaleceń Komisji należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym, takim jak art. 79 § 1 pkt 3 i 4 k.p.k., zgodnie z którym w postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę tylko jeśli zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy jego zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania swoim postępowaniem nie była w czasie popełnienia tego czynu wyłączona lub w znacznym stopniu ograniczona oraz gdy zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy stan jego zdrowia psychicznego pozwala na udział w postępowaniu lub prowadzenie obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny;


</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Aneta Duszyńska</reviser>
   <publisher>Agnieszka Wichrowska</publisher>
   <dateOfPublication>2023-09-28 21:00:04.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2026-09-29 15:55:12.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>