<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151500000000503_I_ACa_000364_2020_Uz_2020-11-16_003">
   <signature>I ACa 364/20</signature>
   <date>2020-11-16 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2021-02-15 21:00:06.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15150000</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Mieczysław Brzdąk</chairman>
   <judges>
      <judge>Mieczysław Brzdąk</judge>
      <judge>Lucyna Morys-Magiera</judge>
      <judge>Ewa Jastrzębska</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Umowa</themePhrase>
      <themePhrase>Pożyczka</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 102; art. 108; art. 108 § 1; art. 320; art. 385; art. 496; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe (Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 - art. 101)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 320 kpc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder></recorder>
   <thesis>Zdaniem Sądu Apelacyjnego, brak jest podstaw do rozłożenia zasądzonej należności na raty w ramach art. 320 kpc, proponowane przez apelującego. Pozwany nie byłby  bowiem w stanie ich ponieść, zważywszy na sumy, którymi dysponuje dla utrzymania rodziny; nałożenie takiego zobowiązania na pozwanego byłoby nierealne, bowiem przede wszystkim nie mógłby się z niego wywiązać, z uwagi na brak środków. Obowiązkiem Sądu jest natomiast w ramach uwzględnienia słusznego interesu wierzyciela zbadanie, czy faktycznie dłużnik, mając  na uwadze jego uwarunkowania majątkowe i życiowe, będzie w stanie regulować deklarowane raty zadłużenia w proponowanej wysokości i częstotliwości. W niniejszej sprawie Sąd Odwoławczy doszedł do wniosku, iż proponowane przez pozwanego comiesięczne kwoty rat są zbyt niskie i tym samym rozłożone w nadmiernie długim okresie czasu dla zabezpieczenia interesu wierzyciela i jednocześnie zbyt wysokie, by pozwany był w stanie realnie je ponieść. Znamiennym jest, że pozwany mimo deklaracji, nie uiścił dotychczas żadnych sum na poczet spłaty długu wobec powódki, także w ramach dobrowolnych wpłat ratalnych, więc faktycznie wolnymi środkami nie dysponuje. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Katarzyna Noras</reviser>
   <publisher>Barbara Panek</publisher>
   <dateOfPublication>2021-02-15 21:00:06.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2021-02-15 14:27:08.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>