II AKa 23/19 2019-02-07 01:00:00.0 CET 2019-11-28 17:50:52.0 CET 15150000 1006 SENTENCE, REASON Mirosław Ziaja Robert Kirejew Mirosław Ziaja Adam Synakiewicz Obrona konieczna Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 17; art. 17 ust. 1) Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 - art. 29) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 11; art. 11 § 2; art. 11 § 3; art. 157; art. 157 § 1; art. 275; art. 275 § 1; art. 276; art. 280; art. 280 § 1; art. 280 § 2; art. 46; art. 46 § 2; art. 63; art. 63 § 1; § 1) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 182; art. 182 § 1; art. 186; art. 186 § 1; art. 2; art. 2 § 2; art. 410; art. 624; art. 624 § 1; art. 7) art. 25§1 k.k. Agnieszka Bargieł Prawo do obrony koniecznej przysługuje tylko i wyłącznie zaatakowanemu i tylko osoba napadnięta ma prawo odpierać zamach wszelkimi dostępnymi środkami, które są konieczne do zmuszenia napastnika do odstąpienia od kontynuowania zamachu. Innymi słowy rzecz ujmując, prawo do obrony koniecznej przysługuje tylko i wyłącznie ofierze agresji i to bez względu na to, czy ofiara napaści pozostaje cały czas bierna, czy też stara się podjąć działania obronne. Ratio legis obrony koniecznej wiąże się bowiem z zapewnieniem ofierze możliwości podjęcia wszelkich działań chroniących ją przed atakiem, a nie, jak stara się odczytywać to skarżący, tworzyć po stronie napastnika uprawnienie pozwalające mu zneutralizować działania obronne ofiary, które uzna on za niewspółmierne do jego zamachu. Podzielnie stanowiska skarżącego prowadziłoby bowiem do niemożliwego do zaakceptowania wniosku, iż napastnik ma prawo do powstrzymania działań obronnych swej ofiary i co się z tym nierozłącznie wiąże, do zrealizowania pierwotnie zakładanego bezprawnego celu, który był katalizatorem jego działania. Taka teza stanowiłaby pogwałcenie fundamentów omawianej instytucji wyłączającej odpowiedzialność karną i jej podzielenie prowadziłoby w konsekwencji do osiągania prymatu bezprawia nad prawem. Izabela Orczyk Renata Kopiec 2019-11-28 17:50:52.0 CET 2023-06-17 07:40:08.0 CEST