<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151500000001006_II_AKa_000186_2017_Uz_2017-07-14_001">
   <signature>II AKa 186/17</signature>
   <date>2017-07-06 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2017-08-30 22:05:40.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15150000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Marek Charuza</chairman>
   <judges>
      <judge>Arkadiusz Cichocki</judge>
      <judge>Marek Charuza</judge>
      <judge>Beata Basiura</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Zabójstwo</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 11; art. 11 § 2; art. 115; art. 115 § 16; art. 148; art. 148 § 1; art. 156; art. 156 § 3; art. 178 a; art. 178 a § 1; art. 178 a § 4; art. 224; art. 224 § 2; art. 239; art. 239 § 1; art. 244; art. 31; art. 31 § 3; art. 42; art. 42 pkt. 3; art. 42 § 4; art. 43 a; art. 43 a pkt. 3; art. 43 a § 2; art. 53; art. 53 § 1; art. 53 § 2; art. 63; art. 63 § 1; art. 64; art. 64 § 1; art. 85; art. 85 a; art. 85 § 1; art. 85 § 2; art. 86; art. 86 pkt. 1; art. 86 pkt. 2; art. 86 pkt. 3; art. 86 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 410; art. 437; art. 437 § 1; art. 457; art. 457 § 3; art. 5; art. 5 § 2; art. 624; art. 624 § 1; art. 636; art. 636 § 1; art. 7; § 2)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 148§1 kk</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Grzegorz Pawelczyk</recorder>
   <thesis>W przypadku sprawców nietrzeźwych ustawodawca nie daje prymatu rzeczywistym procesom myślowym następującym w umyśle sprawcy – w sensie precyzji przewidywania, planowania i kierowania każdym szczegółem działania – jak to ma miejsce w przypadku osoby trzeźwej, pozostającej w danej chwili w równowadze emocjonalnej. Zwraca uwagę przede wszystkim na obiektywnie pojmowane mechanizmy działania i normalne, zrozumiałe i przewidywalne dla zwykłego człowieka powiązania przyczynowo-skutkowe. Ograniczenia percepcji i samokontroli, naturalne w przypadku podlegania wpływowi substancji psychoaktywnych (np. alkoholu) nie mają wpływu na oceny jurydyczne. Czytelnym tego wyrazem jest treść normy art. 31 § 3 k.k., mającej pełne zastosowanie wobec oskarżonego działającego w stanie upojenia alkoholowego prostego. Żadna z okoliczności, na które powołuje się obrońca, nie uprawnia do formułowania tezy, że sposób działania sprawcy nie był ukierunkowany na zabicie ofiary. Uderzenie nożem o długim ostrzu w klatkę piersiową, z dużą siłą a po wbiciu przemieszczenie ostrza w ranie – świadczą jednoznacznie o zamiarze bezpośrednim spowodowania śmierci, co musiało być oczywiste także dla osoby nietrzeźwej.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Magdalena Gierszner</reviser>
   <publisher>Renata Kopiec</publisher>
   <dateOfPublication>2017-08-30 22:05:40.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2018-01-30 17:39:25.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>