<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151500000001006_II_AKa_000203_2017_Uz_2017-07-21_001">
   <signature>II AKa 203/17</signature>
   <date>2017-06-29 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2017-11-02 21:05:15.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15150000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Andrzej Ziębiński</chairman>
   <judges>
      <judge>Andrzej Ziębiński</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Szkoda</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 10; art. 10 § 4; art. 197; art. 197 § 3; art. 197 § 3 pkt. 1; art. 41 a; art. 41 a § 2; art. 41 a § 4; art. 46; art. 46 § 1; art. 53; art. 63; art. 63 § 1; art. 90; art. 90 § 2; art. 91; art. 91 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 440; art. 444; art. 445; art. 445 § 1; art. 448)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 389; art. 389 § 2; art. 438; art. 438 pkt. 4; art. 624; art. 624 § 1; art. 7; art. 7 § 2)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 46§1 kk</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Magdalena Bauer</recorder>
   <thesis>1. W wypadku kwestionowania w apelacji wysokości orzeczonego środka kompensacyjnego w postaci obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę zarzut odwoławczy powinien wskazywać nie na rażącą niewspółmierność tego środka, lecz na obrazę stosownych przepisów prawa materialnego (cywilnego) bądź na błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia o tym środku, jeżeli mógł on mieć wpływ na jego wysokość.
2. Do orzekanego na podstawie art. 46 § 1 k.k. środka kompensacyjnego w postaci zadośćuczynienia nie stosuje się normy z art. 440 k.c., a zatem nie jest możliwe miarkowanie jego wysokości sytuacją materialną sprawcy. 
3. Skorzystanie z przysługującego prawa do odmowy złożenia wyjaśnień, do ich zmiany lub do odmowy odpowiedzi na pytania mieści się w granicach prawa oskarżonego do obrony i nie powinno być poczytywane na jego niekorzyść.  </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Magdalena Gierszner</reviser>
   <publisher>Renata Kopiec</publisher>
   <dateOfPublication>2017-11-02 21:05:15.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2018-01-30 18:23:58.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>