<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151500000001006_II_AKa_000254_2016_Uz_2016-08-11_001">
   <signature>II AKa 254/16</signature>
   <date>2016-08-04 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2016-09-21 19:15:27.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15150000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Mirosław Ziaja</chairman>
   <judges>
      <judge>Marek Charuza</judge>
      <judge>Mirosław Ziaja</judge>
      <judge>Adam Synakiewicz</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Oszustwo</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 1047; art. 626(7); art. 626(7) § 1; art. 626(7) § 2; art. 8)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 - art. 16; art. 16 ust. 2; art. 16 ust. 2 pkt. 2; art. 17)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 11; art. 11 § 2; art. 13; art. 13 § 1; art. 13 § 2; art. 14; art. 14 § 1; art. 14 § 2; art. 286; art. 286 § 1; art. 286 § 3; art. 294; art. 294 § 1; art. 69; art. 69 § 1; art. 70; art. 70 § 1; art. 70 § 1 pkt. 1; art. 9; art. 9 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 155; art. 155 § 1; art. 157; art. 157 § 1; art. 3; art. 3 ust. 4; art. 389; art. 597; art. 597 § 1; art. 598; art. 598 § 1; art. 598 § 2; art. 64; art. 77; art. 77 § 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 167; art. 17; art. 17 § 1; art. 17 § 1 pkt. 2; art. 414; art. 414 § 1; art. 437; art. 437 § 2; art. 438; art. 438 pkt. 3; art. 627; art. 632; art. 632 pkt. 2)</reference>
      <reference>Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe (Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. z 2003 r. Nr 64, poz. 592 - art. 3; art. 3 pkt. 1; art. 3 ust. 4; art. 4; art. 4 ust. 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 286§1 kk</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Grzegorz Pawelczyk</recorder>
   <thesis>Aby przypisać sprawcy popełnienie przestępstwa określonego w art. 286 § 1 k.k. należy wykazać, że obejmował on swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim (kierunkowym) nie tylko to, że wprowadza w błąd inną osobę (względnie wyzyskuje błąd), ale także i to, że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem - i jednocześnie, że chce wypełnienia tych znamion. Innymi słowy, gdy mowa elemencie nazywanym przez ustawodawcę niekorzystnym rozporządzeniem mieniem koniecznym jest, aby sprawca w momencie swego celowego działania obejmował swym bezpośrednim i kierunkowym zamiarem okoliczność, iż osoba rozporządzająca mieniem czyni to z niekorzyścią dla siebie lub innej osoby </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Magdalena Gierszner</reviser>
   <publisher>Renata Kopiec</publisher>
   <dateOfPublication>2016-09-21 19:15:27.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2016-09-21 11:09:24.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>