II AKa 352/18 2018-10-26 02:00:00.0 CEST 2019-11-29 17:50:50.0 CET 15150000 1006 SENTENCE, REASON Iwona Hyła Iwona Hyła Arkadiusz Cichocki Grzegorz Wątroba Dekret z dnia 11 kwietnia 1947 r. - Prawo karne skarbowe (Dz. U. z 1947 r. Nr 32, poz. 140 - ) Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 - art. 148; art. 148 § 1; art. 210; art. 210 § 2) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 11; art. 11 § 2; art. 11 § 3; art. 12; art. 13; art. 13 § 1; art. 14; art. 14 § 1; art. 18; art. 18 § 1; art. 19; art. 19 § 1; art. 191; art. 191 § 1; art. 191 § 2; art. 233; art. 233 § 1; art. 258; art. 258 § 1; art. 282; art. 284; art. 284 § 2; art. 286; art. 286 § 2; art. 304; art. 33; art. 33 § 1; art. 33 § 2; art. 33 § 3; art. 392; art. 392 § 1; art. 4; art. 4 § 1; art. 46; art. 46 § 1; art. 46 § 1 pkt. 29; art. 63; art. 63 § 1; art. 64; art. 64 § 1; art. 64 § 2; art. 65; art. 65 pkt. 3; art. 65 § 1; art. 65 § 1 pkt. 4; art. 69; art. 69 § 1; art. 69 § 2; art. 69 § 3; art. 70; art. 70 § 1; art. 70 § 1 pkt. 1; art. 70 § 2; art. 72; art. 72 § 1; art. 73; art. 73 § 1; art. 73 § 2; art. 85; art. 85 § 1; art. 85 § 2; art. 86; art. 86 § 1; art. 86 § 2; art. 91; art. 91 § 1; art. 91 § 1 pkt. 25; art. 91 § 2; § 1) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 167; art. 170; art. 170 § 1; art. 170 § 1 pkt. 2; art. 2; art. 2 § 2; art. 36; art. 36 pkt. 2; art. 366; art. 389; art. 391; art. 391 § 1; art. 392; art. 392 § 1; art. 393; art. 394; art. 394 § 2; art. 4; art. 4 k; art. 410; art. 413; art. 413 § 2; art. 413 § 2 pkt. 1; art. 424; art. 424 § 1; art. 424 § 1 pkt. 1; art. 435; art. 437; art. 437 § 2; art. 5; art. 5 § 2; art. 6; art. 627; art. 630; art. 636; art. 636 § 1; art. 636 § 2; art. 7) Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 - art. 6; art. 6 § 2) art. 392 kpk art. 413 kpk art. 4 kk Bartłomiej Wiench Zasada bezpośredniości postępowania dowodowego nie ma jednak charakteru bezwzględnego i winna być postrzegana zarówno w kontekście zasady sprawności postępowania, jak i zasady prawdy materialnej. Znaczenie dowodów dla rozstrzygnięcia, w kontekście regulacji art. 392 § 1 k.p.k. (a w przypadku świadków, o odczytanie zeznań których wnioskował prokurator w akcie oskarżenia – art. 391 § 1 k.p.k.) jest pojęciem ocennym, pozostawionym w znacznym stopniu ocenie Sądu. Nie sposób zakładać, że zeznania świadka, które zostały jedynie odczytane, lub ujawnione bez odczytywania (do czego uprawnia norma art. 394 k.p.k.) tracą swój walor poznawczy, zwłaszcza, jeśli nie dotyczą okoliczności szczególnie doniosłych Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. poprzez nieprecyzyjne określenie czasu popełnienia przypisanych oskarżonemu przestępstw. Obowiązek dokładnego określenia przypisanego oskarżonemu czynu nie oznacza konieczności precyzyjnego wskazania dat dziennych każdego z zachowań wchodzących w skład takiego czynu. Poziom dokładności ustaleń co do czasu popełnienia przestępstwa jest pochodną dokładności potwierdzających to dowodów. Nie stanowi uchybienia wskazanej normie określenie czasu popełnienia przestępstwa w przybliżeniu, czy też w określonym przedziale, jeśli takie tylko ustalenia są możliwe w świetle zgromadzonych dowodów. Nie uchybił więc Sąd I instancji wskazanej normie, skoro ustalenia co do czasu popełnienia przypisanych przestępstw znajdują potwierdzenie w treści przeprowadzonych na rozprawie i prawidłowo ocenionych dowodów. Niewystarczające jest powołanie art. 4par.1 k.k. w postawie prawnej, bez jednoczesnego wskazywania, jaki konkretnie stan prawny miał zastosowanie w danym przypadku. Wyrażona w tym przepisie ogólna zasada stosowania ustawy nowej ulega przełamaniu tylko w tych sytuacjach, gdy poprzedni stan prawny był dla sprawcy względniejszy. Względność stanu prawnego winna być odnoszona do konkretnego stanu prawnego, co winno się wyrażać bądź powołaniem konkretnego przepisu nieobowiązującej już ustawy, bądź też, co w praktyce jest znacznie częstsze, przepisu ustawy w brzmieniu obowiązującym w określonej, skonretyzowanej dacie. Renata Kopiec Renata Kopiec 2019-11-29 17:50:50.0 CET 2019-11-29 11:15:38.0 CET