II AKa 525/16 2017-02-16 01:00:00.0 CET 2017-04-27 22:00:41.0 CEST 15150000 1006 SENTENCE, REASON Robert Kirejew Arkadiusz Cichocki Robert Kirejew Gwidon Jaworski Oszustwo Fałszerstwo intelektualne Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 - art. 115; art. 115 § 14; art. 120; art. 120 § 13; art. 266; art. 271) Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 245) Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 3; art. 3 ust. 1) Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 - art. 75; art. 75 § 2; art. 76) Ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1969 r. Nr 13, poz. 94 - art. 266; art. 266 § 1; art. 271; art. 271 § 1) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 11; art. 11 § 2; art. 115; art. 115 § 14; art. 13; art. 13 § 1; art. 16; art. 16 § 2; art. 18; art. 18 § 2; art. 18 § 3; art. 270; art. 270 § 1; art. 271; art. 271 § 1; art. 272; art. 273; art. 286; art. 286 § 1; art. 294; art. 294 § 1; art. 297; art. 297 § 1; art. 37 a; art. 44; art. 44 § 2; art. 9; art. 9 § 1) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 73; art. 73 § 1) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 434; art. 434 § 1; art. 434 § 1 pkt. 2; art. 434 § 1 pkt. 3; art. 434 § 2; art. 435; art. 437; art. 437 § 2; art. 439; art. 439 § 1; art. 440; art. 454; art. 454 § 2; art. 455; art. 627; art. 630; art. 632; art. 632 pkt. 2; art. 633; art. 636; art. 636 § 1; art. 7) Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 - art. 22; art. 22 ust. 1; art. 24; art. 24 ust. 1) art. 286§1 kk art. 271§1 kk Grzegorz Pawelczyk Wprowadzenie w błąd, o którym mowa w art. 286 § 1 k.k. dotyczyć musi tzw. istotnych okoliczności danej sprawy, a więc takich które mogą mieć wpływ na podjęcie przez pokrzywdzonego finalnej decyzji o rozporządzeniu mieniem. Niekorzystność musi być oceniana z punktu widzenia interesów pokrzywdzonego. Eksponowany w tym przypadku jest aspekt ekonomiczny, odnoszący się zarówno do kwestii czynionych przez pokrzywdzonego wydatków i innych nakładów, jak i do poziomu ryzyka niepowodzenia planowanego przedsięwzięcia gospodarczego (co jest warunkowane m.in. rzeczywistą sytuacją ekonomiczną kontrahenta, perspektywami prawidłowego i terminowego spełnienia świadczenia, do którego zobowiązuje się sprawca, rzeczywistej jakości i wartości udzielanych zabezpieczeń itd.). W realiach sprawy nie doszło do wprowadzenia w błąd co do żadnych kwestii mających znaczenie dla decyzji o rozporządzeniu mieniem. Naruszono jedynie reguły równego dostępu do zamówień finansowanych ze środków publicznych oraz rzetelności i uczciwości osób ubiegających się o takie zamówienia – rozpatrywanej przede wszystkim z punktu widzenia reguł uczciwej konkurencji. Zaświadczenie z KRK „poświadcza” okoliczności w nim zawarte i poświadczeniu temu przysługuje cecha zaufania publicznego. Zaświadczenie z KRK zawierające informacje niezgodne z prawdą (tzn. sprzeczne z rzeczywistymi zapisami odnotowanymi w rejestrze) nie jest dokumentem „nierzetelnym”, ale dokumentem „poświadczającym nieprawdę”. Jeśli osoba wystawiająca taki dokument świadomie poświadcza w nim okoliczności nieprawdziwe, to zachowanie takie odpowiada znamionom przestępstwa z art. 271 § 1 k.k. Osoba świadomie używająca takiego dokumentu realizuje natomiast znamiona art. 273 k.k., ewentualnie art. 297 § 1 k.k., jeśli przedłożenie takiego dokumentu służy celom wymienionym w tym przepisie. Magdalena Gierszner Renata Kopiec 2017-04-27 22:00:41.0 CEST 2017-04-25 11:43:05.0 CEST