<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151500000002503_V_ACa_000001_2018_Uz_2019-09-20_002">
   <signature>V ACa 1/18</signature>
   <date>2019-09-20 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2020-05-27 19:10:06.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15150000</courtId>
   <departmentId>2503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Irena Piotrowska</chairman>
   <judges>
      <judge>Olga Gornowicz-Owczarek</judge>
      <judge>Aleksandra Janas</judge>
      <judge>Irena Piotrowska</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Potrącenie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 - art. 529; art. 529 § 1; art. 529 § 1 pkt. 4; art. 529 § 2; art. 530; art. 530 § 1; art. 530 § 2; art. 531; art. 531 § 1; art. 531 § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 102; art. 192; art. 192 pkt. 3; art. 219; art. 233; art. 233 § 1; art. 278; art. 278 § 1; art. 321; art. 321 § 1; art. 328; art. 328 § 2; art. 350; art. 386; art. 386 § 1; art. 91; art. 98)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 - art. 4; art. 4 ust. 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 353(1); art. 361; art. 361 § 2; art. 389; art. 410; art. 455; art. 471; art. 484; art. 487; art. 487 § 2; art. 498; art. 498 § 1; art. 498 § 2; art. 498 § 3; art. 499; art. 60; art. 61; art. 61 § 1; art. 65; art. 65 § 1; art. 9; art. 9 ust. 1; art. 9 ust. 2)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 498 kc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Anna Fic</recorder>
   <thesis>Przepis art. 498 k.c. stanowi, iż gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie   dłużnikami   i   wierzycielami,   każda   z   nich   może   potrącić   swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem wierzytelności są  pieniądze  lub  rzeczy  tej  samej  jakości  oznaczone  tylko  co  do  gatunku,  a  obie  wierzytelności  są  wymagalne  i  mogą  być  dochodzone  przed  sądem lub   innym   organem   państwowym.   Wynika   z   tego,   że   każda   z   tych wierzytelności  powinna  być  wymagalna  w  chwili  składania  oświadczenia  o  potrąceniu,  przy  czym  w  doktrynie  i  literaturze  zaznacza  się,  że  przesłanką skutecznego   potrącenia   może   być   wymagalność   tylko   wierzytelności potrącającego,  natomiast  w  odniesieniu  do  wierzytelności  przeciwstawnej wystarczy   możliwość   jej   zaspokojenia.   Oznacza   to   jednak,   że   w   chwili składania    oświadczenia    o    potrąceniu    wymagalne    musiałyby    być wierzytelności odszkodowawcze potrącającego aby można uznać, że doszło do   skutecznego   umorzenia      wzajemnych   wierzytelności.   Wymagalność  to   termin,   w   którym   wierzyciel   może   żądać   wykonania   zobowiązania  od  dłużnika.  Wierzytelności  pozwanej  wynikały  z  niewłaściwego  wykonania umowy   przez   powodów   (niezawarcie   umów),   czyli   stanowiły   roszczenia odszkodowawcze oparte o art. 471 k.c. Termin wykonania tych świadczeń nie wynika  z  właściwości  zobowiązania  ani  nie  został  oznaczony.  To  oznacza,  iż  do  powstania  cechy  wymagalności  niezbędne  jest  wezwanie  dłużnika  do zapłaty w określonym terminie lub niezwłocznie po wezwaniu (art. 455 k.c.) Takiego  wezwania  pozwana  do  powodów  nie  kierowała  przed  złożeniem oświadczenia   o   potrąceniu.   Nie   można   natomiast   utożsamiać   terminu wymagalności  z  terminem  powstania  roszczenia  odszkodowawczego.(...) Nie    wywołuje    żadnego    skutku    złożenie    oświadczenia    o    potrąceniu niewymagalnej  wierzytelności.  Oznacza  to,  że  potrącający  powinien  złożyć oświadczenie   po   ziszczeniu   się   tej   przesłanki,   a   jeśli   dokonał   tego   we wcześniejszym   terminie   musi   złożyć   ponowne   oświadczenie.   Wskazane połączenie  w  tym  zarzucie  elementów  procesowych  i  materialnoprawnych przemawia  za  przyjęciem,  że  brak  jednego  z  tych  elementów  powoduje bezskuteczność      podjętej   czynności,   a   możliwość   jej   konwalidowania,  jako jednostronnej czynności prawnej, jest wyłączona. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Agnieszka Jasińska-Łuszczkiewicz</reviser>
   <publisher>Monika Czaja</publisher>
   <dateOfPublication>2020-05-27 19:10:06.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2020-05-27 15:50:13.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>