V ACa 562/15 2016-06-24 02:00:00.0 CEST 2017-03-07 18:15:21.0 CET 15150000 2503 SENTENCE, REASON Grzegorz Stojek Arkadiusz Przybyło Grzegorz Stojek Aleksandra Janas Nieuczciwe praktyki rynkowe Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 100; art. 102; art. 187; art. 187 § 1; art. 187 § 1 pkt. 2; art. 193; art. 193 § 2(1); art. 217; art. 217 § 1; art. 227; art. 322; art. 383; art. 385; art. 386; art. 386 § 1) Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 - ) Ustawa z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1206 - art. 12; art. 12 ust. 1; art. 12 ust. 1 pkt. 3; art. 12 ust. 1 pkt. 4; art. 12 ust. 1 pkt. 5; art. 2; art. 2 lit. h; art. 2 pkt. 4; art. 3; art. 3 ust. 1; art. 4; art. 4 ust. 1; art. 4 ust. 2; art. 5; art. 5 ust. 1; art. 5 ust. 2; art. 5 ust. 3; art. 5 ust. 3 pkt. 3; art. 5 ust. 4; art. 6; art. 6 ust. 1; art. 7; art. 8; art. 9) Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 - § 11; § 11 ust. 1; § 11 ust. 1 pkt. 2; § 13; § 13 ust. 1; § 13 ust. 1 pkt. 2; § 19; § 19 pkt. 1; § 2; § 2 ust. 3; § 6; § 6 pkt. 3) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 104; art. 104 ust. 2; art. 104 ust. 3; art. 23; art. 24; art. 24 zd. 2; art. 24 § 1; art. 24 § 1 zd. 2; art. 448; art. 471; księga 3; zd. 2; § 1) Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2002 r. Nr 141, poz. 1176 - ) art. 2, art. 4, art. 12 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym ( tekst jednolity w Dz.U. z 2016 r. poz. 3 z późn.zm.) Anna Fic 1. Przepis art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym ( tekst jednolity w Dz.U. z 2016 r. poz. 3 z późn.zm. ) nie stanowi podstawy do wykluczenia stosowania przepisów tej ustawy w odniesieniu do stanu faktycznego zaistniałego już po zawarciu umowy. Z innych przepisów tej ustawy jasno wynika, że gdy mowa w niej o praktykach rynkowych, idzie o nie także na etapie wykonania umowy (np. art. 4 ust.1, art. 5 ust. 3 pkt 3 i 4, art. 6 ust. 4 pkt 4). Przede wszystkim jednak ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym stanowi implementację dyrektywy 2005/29/WE parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywy Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE, 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady ( Dz.Urz.UE L 149 z dnia 11 czerwca 2005 r., str. 22; dalej dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych albo dyrektywa). W art. 3 ust. 1 dyrektywy o nieuczciwych praktykach handlowych mowa jest zaś o tym, że stosuje się ją do nieuczciwych praktyk handlowych w rozumieniu art. 5 dyrektywy, stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów przed zawarciem transakcji handlowej dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania oraz po jej zawarciu.Prawodawca unijny wskazał też w dyrektywie o nieuczciwych praktykach handlowych wprost takie praktyki handlowe, które podejmowane są na etapie po zawarciu umowy ( przykładowo w art. 6 ust. 1 lit. b oraz e, w którym mowa o praktyce handlowej wprowadzającej w błąd w zakresie usług po sprzedaży i procedury reklamacyjnej, wymiany lub naprawy). Powołane przepisy dyrektywy o nieuczciwych praktykach handlowych prowadzą do konieczności interpretowania przepisów ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym jako obejmujących również etap następujący już po zawarciu umowy. Taki kierunek wykładni nie pozostaje w sprzeczności z intencją ustawodawcy krajowego, który w ustawie o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym też wskazał na praktyki rynkowe odnoszące się do etapu wykonania umowy. 2. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym praktyka rynkowa stosowana przez przedsiębiorców wobec konsumentów jest nieuczciwa, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub może zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu. Dobre obyczaje są normami postępowania, które muszą być przestrzegane w działalności gospodarczej. Sprzeczna z dobrymi obyczajami jest praktyka niezgodna z prawem. Odczytanie pojęcia dobrych obyczajów musi nastąpić w kontekście art. 2 lit. h dyrektywy o nieuczciwych praktykach handlowych ( przepis ten zawiera definicję staranności zawodowej, która oznacza standard dotyczący szczególnej wiedzy i staranności, których można w racjonalny sposób oczekiwać od przedsiębiorcy w jego relacjach z konsumentami, zgodnie z uczciwymi praktykami rynkowymi i/lub ogólną zasadą dobrej wiary w zakresie jego działalności). 3. Praktyka pozwanej, dotycząca uzależnienia przyjęcia reklamacji wadliwego telefonu od skorzystania z gwarancji, w istotny sposób może potencjalnie zniekształcić rynkowe zachowania przeciętnego konsumenta już po zawarciu umowy. Nie będzie przecież korzystał z przysługujących mu uprawnień skierowanych względem przedsiębiorcy będącego sprzedawcą, który odsyła konsumenta w procesie reklamacyjnym na grunt gwarancji, niezależnie od tego, czy do innego podmiotu ( to jest producenta udzielającego gwarancję, jak w rozpoznawanej sprawie), czy nawet w razie udzielenia gwarancji przez sprzedawcę. W każdym z obu wypadków rynkowe zachowanie przeciętnego konsumenta po zawarciu umowy może być zniekształcone przez zaniechanie korzystania z ustawowych uprawnień względem sprzedawcy. Uprawnienia, z których konsument będzie korzystać ograniczone bowiem zostaną do wynikających z gwarancji.Takie postępowanie pozwanej, gdy idzie o reklamację wadliwego telefonu, zwłaszcza z uwagi na konsekwentne i długotrwałe odsyłanie konsumenta do uprawnień z gwarancji, do jakich uprawnienia powoda nie ograniczały się, ma taką siłę oddziaływania na przeciętnego konsumenta, stronę strukturalnie słabszą w stosunku cywilnoprawnym względem przedsiębiorcy, że należy ocenić je jako istotnie zniekształcające zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta. Agnieszka Jasińska-Łuszczkiewicz Monika Czaja 2017-03-07 18:15:21.0 CET 2018-12-09 09:02:27.0 CET